Yogjakarta


Nadat ik heerlijk gewandeld had door de tuin rondom de Borobudur was het tijd om weer terug te gaan naar de hostel. De volgende halt zou de Prambanan worden en vandaaruit naar Yogjakarta. Wist ik veel dat het nog een heel eind rijden was. Van de chauffeur die mij gebracht had kreeg ik een telefoonnummer van een andere chauffeur die mij dan na afloop naar Yogjakarta zou brengen. Heerlijk genoten van de Prambanan en door de tuin gewandeld. Een warung opgezocht en daar een heerlijke soto ayam gegeten.

De Prambanan behoort to een van de grootste en oudste Hindoe tempels van Indonesië. De tempels zijn ongeveer gebouwd in 850 na Christus. Het woord Prambanan betekent “veel priesters” en in de reliëfs worden ze afgebeeld met een lange baard.

Na het eten van de soto ayam richting uitgang gelopen en in de tussentijd de chauffeur van het telefoonnummer gebeld. Hmmmmm…geen contact. Nog maar eens proberen. Weer niet. Langzaam richting security gelopen en gelukkig sprak hij Engels. Hij geprobeerd te bellen en ook geen contact. Hij had wel nog iemand anders en die ging hij bellen. Nee die kon de eerste paar uren niet. Maar aan de overkant is zoiets als een busstation. Ik had intussen het zinnetje: “Saya ingin pergi ke stasiun kereta di Yogyakarta.” Van buiten geleerd. Dus op naar het “busstation”. Bij iedere bus die ik vroeg werd er hoofdschuddend “nee” geschud. Google maps gecontroleerd en dat was me nog wel eindje om te lopen, achttien kilometer. Een fles water gekocht en maar begonnen te lopen. Na een tijdje stopte er een bemo met wat schoolkinderen. Mijn zinnetje opgezegd en ja hij kon mij wel brengen voor 100.000 rp. Ja, ja ik weet het veel te veel, maar beter dan lopen. Dus op weg naar Yogjakarta. Ergens in Yogjakarta stopte hij en zei dat ik er nu uit moest, hier was het. Ik keek eens maar kon niks kenmerkends vinden wat op een station leek. Toch maar uitgestapt en gevraagd de richting van het station. Dat was nog een eind. Maar goed, mooi weer, zonnetje hoog aan de hemel, pet op, fluit in de mond en lekker aan de wandel. Tot iemand zei: “transport”. Ik denk, ja daar gaan we weer. Nee hij bracht mij voor 20.000 roepia naar een hostel bij het station. Dat was een goede beslissing om daar gebruik van te maken.

Het was mijn tweede keer dat ik Yogjakarta bezocht en de liefde voor deze stad groeide alleen maar. Het is een stad waar ontzettend veel cultuur te vinden is en het deed mij een “bourgondisch” gevoel geven. Vooral het gebied rondom het station, Malioboro, is een genot om er te zijn. In de dagen dat ik er was, waren er verschillende bandjes en soloartiesten die overal langs de straat optraden. Het bezoeken van het  Kraton Ngayogyakarta Hadiningrat, de Batikindustrie, een rondrit door de stad en buiten de stad, het eten en het avondleven. Het was een en al genieten. Na een paar dagen werd de reis voortgezet naar de hoofdstand Jakarta.

Indonesië 2013