Yayasan Remagi Bali 2019


Inleiding
Gister mocht ik voor de tweede keer mee met de organisatie Remagi die in het gebied Git-Git vrijwilligerswerk ging doen. Het vertrekpunt was bij het kantoor van de Kepala Desa van Git-Git en de samenkomst stond gepland voor 10 uur in de ochtend.

Yayasan Remagi Bali
Yayasan Remagi Bali is een sen sociale stichting in Bali die donaties, gebruikte kleding, kinderspeelgoed, fietsen, poppen, matrassen en anderen spullen verzamelt die nog steeds geschikt zijn voor gebruik. Ze zijn er voor de armste van Bali en een aantal van hun werkzaamheden zijn:
• De Stichting doet regelmatig distributie van boodschappen in verschillende dorpen op Bali, via het Remagi Sharing Smile-programma.
• Remagi verleent hulp bij de renovatie van huizen voor de armen via het Remagi Home Surgery-programma.
• De betaling van BPJS-achterstallige (ziektekostenverzekering) betalingen van arme mensen en ondersteunen hierbij.
• Vrijwilligers assisteren bij het maken van onafhankelijke BPJS-ziekteverzekeringskaarten voor arme mensen.
• Het houden van bloeddonaties.
• Tijdens hun bezoeken aan de gezinnen worden ook waterfilters die gesponsord worden door SPI (Schoon Water Projecten Indonesië) verstrekt.

Contactgegevens Yayasan Remagi Bali
Adres: Jalan Lingkar Timur, Kampus Udayana Panorama Gang 4 no. 3
Telefoonnummer: 0813-5338-7857
Email: remagi.bali@gmail.com
Bankrekeningnummer: BRI unit Tanah Lot, Tabanan, 478301012335536
Swiftcode: BRINIDJA4783

Kantoor Kepala Desa
Bij de het kantoor van de Kepala Desa waren al heel veel vrijwilligers aanwezig en ook sommigen mensen die spullen zouden krijgen. De Kepala Desa hield een korte toespraak en nadat iedereen was aangekomen werden er spullen uitgedeeld. Het was een vrolijk weerzien met Wayan. Uit alles die dag blijkt wel dat hij de motor achter Remagi is. Nadat er spullen waren uitgedeeld en de kledingstukken gecontroleerd werd er eerst gegeten en dat was heerlijk.

Het Vertrek
Hierna werd er vertrokken naar de gezinnen die bezocht zouden worden, in het gebied Git-Git. Het is de weg “over de berg” van Singaraja naar Denpasar. Een weg die heel veel mensen dagelijks rijden. Vanaf de grote weg af en een zijstraatje in. Wat was ik blij dat ik in een auto mocht meerijden. Dat ging alleen maar omhoog totdat we niet meer verder konden, alles parkeren en te voet verder. Ik denk dat we gister ongeveer in totaal wel tien kilometer gelopen hebben om overal te komen. Je loopt door een prachtige omgeving, over een heel smal pad. Soms liggen er wat tegels of stenen. Ik vraag me dan af hoe mensen deze afstanden dagelijks overbruggen. Welke mogelijkheid kinderen hebben om naar school te kunnen en mogen gaan. Hoe leven deze mensen in het regenseizoen als de regen ontzettend hard naar beneden komt?

Donatie
Er was een donatie gedaan waardoor er een tweedehands motorfiets gekocht kon worden, zodat de jongen naar school kon gaan. Dat was een emotioneel moment dat zich iets later zou herhalen. Nadat de spullen waren afgegeven gingen we nog een stuk hoger de berg omhoog. Eenmaal daar aangekomen werd iedereen daar toch wel behoorlijk stil van. Het huis bestaat uit een aantal in elkaar en aan elkaar vastgeslagen planken. Bij ieder gezin houdt Wayan een kleine toespraak en hier dus ook. Ondanks dat ik niet alles versta kon ik zien en voelen dat hij behoorlijk aangeslagen was van wat we hier zagen. Zijn woorden waren dan ook: “dit is niet Kuta of Sanur, dit is het andere en echte Bali”. Zijn eeuwige glimlach was heel eventjes weg.

De Beelden
De beelden spreken voor zich en in alles is heel duidelijk de mens aanwezig. De vrijwilligers van de stichting Yayasan Remagi Bali doen alles volledig belangeloos en betalen alles zelf. Samen met de sponsors, zoals gister, worden dan de gezinnen bezocht. Het werk dat Yayasan Remagi Bali is enorm belangrijk en maakt het leven voor sommigen mensen wat dragelijker. Ik wil dan ook al mijn Facebook vrienden vragen om dit te delen en misschien zijn er dan mensen die zich betrokken voelen en een donatie willen doen aan de Stichting Yayasan Remagi Bali.

De hele dag zie je, voel je en merk je een enorme samenhorigheid tussen de mensen. Ondanks het leed en armoede die er is, blijft iedereen vrolijk, heeft een glimlach en maakt grappen. Het zijn veel foto’s, maar ze geven een duidelijk beeld.

12 augustus 2019