Yan


Ook al is de ontmoeting soms erg kort, dan kan het afscheid toch iets van emoties bij een mens oproepen.

Nadat Nyoman Tim naar Sanur gebracht had moest hij tot half zeven wachten om Yan op het vliegveld op te halen. Om 23.00 in de avond arriveerde ze samen met Nyoman.

Yan is 31 jaar en van Chinese afkomst en werkt op de Filipijnen als vertaalster bij een projectmanager. Voordat Yan bij kwam is heeft ze twee weken Vispassana Meditatie in Dhamma Java Centre in Bogor gedaan. Wat bij mij ook nog op mijn wenslijstje staat. Het is het enige centrum in Indonesië waar je deze vorm van meditatie kunt doen en is volledig gratis. Slechts het geven van een donatie en zelfs dat is niet verplicht.

Vandaag is Yan voor twee dagen naar Seminyak en daarna naar familie in China. Voor Yan was het de eerste keer dat zij op Bali was en ze wilde proberen een algemene indruk te krijgen van het eiland. Ik denk dat ik in die paar dagen de liefde voor het eiland wel heb overgedragen.

Als eerste zijn we naar het dorp Gambuh geweest. Het was erg rustig in het dorp omdat de meeste dorpelingen in de jungle waren voor het plukken van de kruidnagel. Yan heeft een ongekende interesse voor alles wat ze zag in het dorp. Vanuit het dorp zijn we naar Singaraja gereden. We zijn eerst naar de haven geweest, het nieuwe museum (hmmmmmm), het Vrijheidsbeeld en de Chinese Temple. In de haven liggen een aantal warungs en in eentje hebben we wat gegeten en gedronken. Had ik even de tijd om na te denken waar naar toe. De keuze is zo groot en divers. Besloten werd om naar de Git Git en de Twins Waterval te gaan. Na de motor geparkeerd te hebben zijn het toch altijd mooie wandelingen naar zowel de Git Git als naar de Twins toe. Alleen bij de Twins werd ik toch wel behoorlijk verrast en ik weet niet of het wel of niet goed is. Je kunt er nu swingen en in het water springen vanaf een grote hoogte. Ik heb met bewondering naar Yan gekeken hoe zij intens stond te genieten van de watervallen, hoe zij het neerdalen van het water in haar opnam. Dit was niet één keer, maar dat was telkens dat zij met verwondering naar het gebeuren stond te kijken.

De tweede dag zijn we gestart met het spotten van de dolfijnen en Yan heeft nog gesnorkeld. Daarna hebben we ons ontbijt gehad bij Mama Made. Na het ontbijt zijn we naar mijn huis gereden zodat Yan droge kleren kon aan doen. Zij wilde per se Mountain Agung zien. We zijn toen naar het dorp Tukad Abu gereden dat aan de voet van de vulkaan ligt. Een prachtige weg om te rijden en naderhand als je van de motor afstapt en je draait je om….ja daar ben ik weer…..dan is het alleen maar genieten van het uitzicht.

Als ik hier naar toe ga dan heb ik een vast punt waar ik zitten ga en geniet. Maar Yan wilde verder en door haar energie en kracht die ik zag kon ik me over mij zelf heen tillen en volgde gestaag….totdat ik echt niet meer kon. We zijn toen met gesloten ogen in het hoge gras gaan zitten. Met mijn linker oor kon ik de jongen ver van mij vandaan horen en in mijn rechter oor hoorde ik de vogel zingen. Heel mooi en heel apart.

Na een flinke wandeling en ongeveer een twintig minuten meditatie op de berg hebben we onze reis gestaag voortgezet, terug naar huis. Op de terugweg zijn we gestopt in het dorp Les en hebben we aldaar de waterval bezocht. Zowel op de berg als hier kun je op de foto’s zien hoe intens Yan staat en zit te kijken naar wat er zich voor haar bevindt.

Deze dag had ons alle twee toch wel enigszins gesloopt. Douche en eten.

Yan zei: “it was a hard day, but a very beautiful day”.