Vier dagen Lovina Beach


Na Lombok was het eerste wat ik deed: naar Lovina Beach. De eerste avond viel wel wat tegen. Weinig mensen en daar bedoel ik dan de lokale bevolking mee. Geen vaste verkopers om mijn verhaal mee te delen. De dagen daarna werd het wel wat drukker. Ook Putu is weer van de partij. Na maanden niet meer op het strand geweest te zijn met haar fruit mand, was ze er opeens weer. Ze heeft problemen met haar bloeddruk gehad en waarschijnlijk heeft dat er ook voor gezorgd dat ze nu een bril heeft. Maar we hebben weer even lekker bij gekletst.

Echte zonsondergangen waar de toeristen voor komen waren er niet, tenminste niet heel vroeg. Het is gewoon een kwestie van geduld en wachten, om je heen kijken, rond lopen en genieten van wat er allemaal om je heen gebeurd. Wie geniet er nou niet van de vader die zo intens en met veel liefde samen met zijn zoontje of dochtertje selfies maakt.
Zoals de zonsondergangen de laatste dagen zijn vind ik ze persoonlijk prachtig. Het lijkt soms wel alsof er ieder moment iets uit dat gat in de hemel naar beneden gaat komen.

Gister was het volle maan en dus kwam iedereen naar de zee om lichaam en ziel te reinigen in het water en hun offeranders te brengen. Ook de muziek was aanwezig en er werd lustig op los gezongen. Het was weer als vanouds en het geeft je de mogelijkheid om alle zenders uit te schakelen, de antenne in te schuiven en volledig opgaan in je omgeving.

Het was weer heerlijk.

20 april 2019