Van Ogoh Ogoh naar Nyepi


In de nacht van Ogoh Ogoh naar Nyepi leek het wel of all goden en Moeder Natuur ontzettend boos waren. Alsof Moeder Natuur ons wilde vertellen dat we de doelstellingen van Ogoh Ogoh en Nyepi niet mogen verliezen en dat we harder ons best moeten doen om deze niet kwijt te raken maar te behouden, te koesteren en uit te voeren.

Het was alsof boven kranen werden opengedraaid en het water als een zondvloed over ons heen kwam. Alsof dat nog niet genoeg was werd dit ook nog eens ondersteund door donder en bliksem. Moeder Natuur schreeuwde het uit. Zij liet de donder boven de bergen beginnen en liet het uitrollen tot in de dorpen met een ongelofelijke kracht en een geluid van mannen die op duizenden pauken tegelijk hun muziek ten gehore brachten.

Overal waren de lichten al uit. Het was aardedonker. Maar Moeder Natuur liet ons zien dat Zij beschikt over het grootste licht dat we ons maar kunnen voorstellen. Wanneer Zij het universum boven mij kort verlichtte was alles zichtbaar wat ik kon zien. Diversen malen herhaalde Zij dit de afgelopen nacht.

In de ochtend werd ik gewekt door het gezang van de vogels en het gekakel van de kippen die bij elkaar aan het buurten waren. Het was grijs. Je kon de stilte horen. Zoals beloofd geen internet. Geen geluidjes als ping, pang, trrrrrr of ring.
En toch……boven mij hoorde ik een geluid aankomen en het stierf heel langzaam weg richting Serririt. Een motorscooter kwam voorbij. Een man begon op zijn trommels te slaan. Een aantal mensen liep door mijn gang. Zij bekeek dit allemaal en had er schoon genoeg van. Het werd grijzer en grijzer. De regen kwam gestaag naar beneden met tussenpozen van stevige buien. Het zou niet meer stoppen. De trommels hielden op. De mensen kwamen niet meer langs. Het geluid van de motorscooter verstomde. Het vliegtuigje was inmiddels geland. Zij dwong de Stilte af. Het werd donker. We gingen de tweede nacht in van volkomen stilte en duisternis.

Als we wakker worden dan is er weer internet, dan heeft iedereen weer 24 uur de telefoon in zijn of haar hand, raast het verkeer weer, rennen we achter alles aan of het onze laatste dag is.

Nyepi, dag van bezinning, reflectie en meditatie. Of we iets geleerd hebben van en op deze dag?

9 maart 2019