Twee dagen op pad……


Er waren weer aardig wat donaties binnen gekomen en dat was voor ons vier, Pemangku (Ketut Budi), Yeni, Novi, Desi en ikzelf, aanleiding om weer gezinnen te benaderen of ze voor een voedselpakket in aanmerking. Geen gemakkelijke opgaven. We hadden samen besloten dat de armste der armen zouden gaan bezoeken en diegene die een bepaalde ziekte hebben. De mensen die we bezocht hebben waren van elke vorm van hulp uitgesloten. Waarom? Wij weten het niet. Voor ons is belangrijk dat we hulp kunnen bieden.

Zoals gebruikelijk werd er voor het vertrek eerst inkopen gedaan voor water voor ons zelf en snacks voor de kinderen. We hadden er twee dagen voor uitgetrokken om alle 36 gezinnen persoonlijk te bezoeken. We kwamen ook weer op bekende plekken terecht omdat daar na ons eerste bezoek nog steeds geen hulp was geweest. De blinde jongen gaf ons enige vreugde toen we zagen hoe voorzichtig aan zijn reep chocolade begon en je zag de glimlach te voorschijn komen. Ja, ik heb toestemming om deze foto’s te maken en te plaatsen.

Iets verder woonde de vrouw samen met haar vader en nog een aantal familieleden. Haar kamertje was iets van 2×2 meter, een klamboe, een matras, een klein kastje en de ruimte was gevuld. Geen raam en geen ventilator.

Het jongetje met een ongekende vrolijkheid waar veel achter zit. Hij heeft leukemie en moet ieder week naar het ziekenhuis. Maar hij en zijn moeder blijven die glimlach houden. De moeder met haar drie kinderen die het helemaal niet meer ziet zitten. de kinderen moeten naar school maar er is geen geld, Pemangku heeft er uitgelegd dat er een school van de overheid is waar ze gratis onderwijs kan krijgen voor haar kinderen. Het pakket dat wij haar  ongeveer een maand geleden gegeven hadden daar was nog een handjevol van over. En dat rook niet echt fris. Maar het werd gedroogd in de zon en opnieuw gebakken en gegeten. Samen hebben we even op de grond gezeten. Het is soms zo erg dat de mensen nog geen 20.000 roepia hebben om water te kopen en dat kunnen gebruiken om zich te wassen.

Vandaag de laatste dag waren we naar een gezin gegaan dat op het einde van het einde van het beton pad woonde. Het hield daar helemaal op. Hun inkomen is afhankelijk van het kruidnagel seizoen en dat ligt door deze crisis helemaal op zijn gat. Ik hoorde de hele tijd water ruizen. Ik zei tegen Pemangku dat ik het idee had dat er hier een waterval is. Hij vroeg het aan de vader en ja hoor. Er is een meertje en als je helemaal de weg langs de rivier afloopt kom je aan een waterval. We zijn tot aan het meertje gelopen en afgesproken dat we samen de weg naar de waterval zullen gaan ondernemen.

Omdat het Gouvernement op maandag gesloten is gaan we de pakketten op dinsdag uitdelen. Het Gouvernement wilde graag aanwezig zijn. dinsdag zal een combinatie dag worden van allerlei activiteiten. Activiteiten waarop Pemangku (Ketut Budi), Yeni, Novi, Desi enorm trots mogen zijn.

Een pakket bestaat uit: 10 kilo eerste kwaliteit rijst, 1 liter olie, 15 pakjes mie, 10 eieren, 1 kilo suiker, 1 pak koffie en 500 gram zoute gedroogde vis. Een pakket kost 241.000 roepia en aan de huidige koers is dat 15,09 euro.

Wij zouden het fijn vinden als dit gedeeld werd.

14 juni 2020