Twee dagen Gambuh.


 

Gister, donderdag, vroeg vertrokken. Het zou een lange dag worden. We mochten 28 pakketten verdelen en dan worden van te voren eerst al deze gezinnen bezocht. Het zou een tocht worden eerst in de kern en daarna de zijkanten van het dorp en hups de bergen in. Vanuit de kern ligt echt alles ver uit elkaar en de weggetjes er naar toe zijn niet altijd even gemakkelijk te rijden. Het zijn vaak paden die bestaan uit keien en leem. Ze zijn zo breed zijn dat je de motorscooter alleen maar handmatig kunt keren. De standaard wordt dan uitgeklapt en op de standaard wordt de motorscooter de goede richting opgedraaid. Een echt klusje voor Pemangku.

In de kern zelf vind je vaak op de onmogelijkste plekken, verstopt achter alles, nog een huis waar een gezin woont. Zo kwamen bij de opa terecht die door het constante werken in de rijstvelden zijn knieën helemaal versleten zijn. Het jongetje dat verlegen is maar helaas niet kan praten. Het niet kunnen praten van kinderen is iets wat mij erg opgevallen is dat, dat best veel kinderen zijn. De vier dochters waar de ondeugd toch wel van hun gezicht was af te lezen en de oogjes spraken boekdelen toen ze zagen dat Yeni snacks bij haar had. Een traditie die we nooit meer zullen wijzigen. De kinderen weten het al als wij rond toeren, ze komen dan meteen naar ons toe en die ogen glunderen allemaal.

Tijdens onze bezoeken kijken we meteen of de eerder verstrekte waterfilters ook gebruikt worden. En dat kunnen we alleen maar bevestigen. Iedereen is enorm blij met de waterfilters en dat ze nu eindelijk schoon drinkwater hebben. Dat dankzij de donateurs van SPI (Schoon Water Projecten Indonesië). Maar….er zijn er nog altijd nodig.

Toen we de kern en zijdelings van de kern hadden bezocht trokken we bergen in. Heerlijk weer die prachtige vergezichten te zien, maar helaas ook de enorme droogte. Wat voor de rijstteelt in Gambuh een groot nadeel is. Men kan hier maar één keer per jaar oogsten omdat er gewoon simpelweg te weinig water is.

Toen we onze motorscooters geparkeerd hadden zag Pemangku een boom met vruchten. De vrucht heet Juwet ook wel de Malabar-pruim of Javapruim genoemd. Op de foto’s is te zien hoe hoog deze boom is en ze kunnen wel tot 30 meter hoog worden en 100 jaar oud. Het is een zoete, iets droog vrucht met in het midden een pit. Heerlijk. Een jonge kwam op zijn halve motorscooter langs en zag Pemangku de vruchten oprapen. En daar ging hij hoog de boom in en plukte voor ons de vruchten.

Nadat we de mensen in deze omgeving bezocht hadden, Penetaram heet dit gedeelte en behoort bij Gambuh, moesten we weg die we omlaag waren gelopen ook weer omhoog klauteren. Pemangku deed zijn sandalen uit en nam het voortouw en eenmaal boven aangekomen werd er eerst flink uitgeblazen en water gedronken, voordat we weer richting huis zouden gaan. Alleen dat uitrusten zou niet lang duren. De druppels kwamen opeens hard en in massa naar beneden. Dan wordt “de weg” opeens modderig en glibberig. Rustig naar beneden en bij het laatste stuk droog je wel vanzelf op.

Vanmorgen was dan het moment dat we de pakketten mochten uitdelen. Zoals gebruikelijk eerst naar Toko Rejeki en vanuit de warung van Pemangku in een stoet met plastic naar het terrein waar alles wordt opgeslagen. Iedereen was al aanwezig en voordat ze de pakketten kregen werd hun eerst weer uitgelegd het belang van plastic verzamelen. Na het uitdelen zijn wij het pakket gaan bezorgen bij de moeder met de vier kinderen. Door de donatie van Hendrik Euhm kon deze gemaakt worden. Ze was ontzettend blij. Toen wij daar kwam was ze met wat cement de gaten in de keukenvloer aan het repareren.

Wanneer straks het kruidnagel seizoen definitief voorbij is zal de nood alleen maar toenemen. Als team vragen wij ons constant af hoe wij dit structureel kunnen volhouden tot aan het einde van de crisis. Wij kunnen alleen maar hopen dat er donaties blijven komen. ook wij realiseren ons heel goed dat de crisis ook in andere landen aanwezig is.

De pakketten van vandaag daarvoor bedanken wij namens de mensen de volgende donateurs: Mevr. J. Romkens, Mevr. E. Bouwer, Hendrik Euhm, Dhr. En Mevr. Steevenz, Dhr. J.W.A. van Oort, Anita Marcks, Mevr. E. Pfalz, Erma Kircher.

Eventuele donaties kunnen overgemaakt worden naar NL23SNSB0939530880 t.n.v. H.M.H Bus en onder vermelding: Hulp voor Gambuh op Bali

Delen mag natuurlijk.

30 oktober 2020