Tetebatu, de eerste dag


Voor mij was vandaag weer een avontuur. Als eerste de weg naar Tetebatu toe. Op sommigen plaatsen, waar het markt was, bijna geen doorkomen aan door de drukte. De motor die wat problemen had, maar dat was snel verholpen. De rest verliep spoedig.

Het was even zoeken in Tetebatu waar de homestay precies lag. Midden in het rijstveld met een uitzicht op de Rinjani.

Tetebatu is een dorp met 1450 inwoners dat aan de voet van de berg Rinjani ligt. Een vrij gesloten gemeenschap wat ook later zou blijken tijdens de wandeling.

Bij aankomst werd ik getrakteerd op een heerlijk dampend geurende koffie met casava. Meteen werd mij verteld dat de gids, Sunday, met mij na de koffie een tracking zou gaan maken. Maar dat duurde nog wel even voordat Sunday kwam. In de tussen liggende tijd heb ik al mijn spullen uitgepakt. Omdat het toch al wat aan de late kant was heb ik de tijd ook nog besteed met het eten van een heerlijke kippen soep met heel veel groente erin.

Sunday is de gids en de klusjesman van de homestay. Een rustige en gezellig man. We konden goed met elkaar opschieten en hadden lol tijdens de wandeling.

De wandeling duurde ongeveer vier uur en ging door de rijstvelden richting de waterval. Tijdens de wandeling kreeg ik veel uitleg over de rijstvelden. Je hebt een zwarte rijstkorrel die voornamelijk gebruikt wordt om alcohol van te brouwen. Midden in het veld wordt een blad geplant om aan de goden een goede oogst te vragen. Er wordt hier drie keer paar jaar geoogst. Op sommigen stukken plant 1 jaar tabak om de grond gezond te houden.

In het begin was het wel even de balans zoeken op die smalle richels tussen de rijstvelden. Nee, ik ben niet naar beneden gegleden. Dat zou wel grappig geweest zijn.

We liepen langs een grote berg “afval”. Bij navraag bleek dat het kaf te zijn. In een schuur, waar een ondragelijke temperatuur hing, stond een machine die een enorme hitte afgaf. In deze machine werd telkens een zak met rijst gedaan en vervolgens kwamen aan de onderkant de rijstkorrels tevoorschijn en het kaf werd onder hoge druk naar buiten gespoten.

Vandaaruit richting waterval. Ging idee hoe daar te komen. Dat was wel een verassing. Zoeken en sokken uit. Door het water tot aan mijn middel, over smalle en gammele bamboe bruggetjes en ladders. Op de blote voeten. In het begin was het zand, later werd het steen. Een goede massage voor mijn voeten.

Langs de wanden groeide overal mos en wierp het daglicht kleine beetjes licht naar binnen. Het maakte het allemaal een spannend geheel. Goed Sunday volgen want op sommigen er zaten diepe gaten. Eenmaal daar aangekomen, bezweet van de vochtige temperatuur, heb ik een heerlijke duik genomen. Dat werd enorm gewaardeerd door de mensen die er waren en ze wilde meteen op de foto.

Na deze voor mij toch wel speciale ervaring hebben we onze wandeling voorgezet totdat we

Aan een groepje huizen kwamen waar we koffie gedronken hebben en ik Lombok koffie gekocht heb. Deze koffie is gebrand op een vuur van hout. De traditionele manier.

Tijdens de wandeling kwamen we verschillende planten tegen zoals de cacao vrucht, de palm vrucht waar wijn van gemaakt, de vanilleplant, een vrucht waar men thee van maakt die goed voor de longen is.

De weg terug ging door het dorp Tetebatu waar op dat moment een voetbal wedstrijd aan de gang was.

Toen we terug waren in de homestay kwam er nog een echtpaar aangelopen en jawel hoor uit Limburg, van Cadier en Keer. Samen een bier gedronken en gezellig gekletst.

Een perfecte dag en ik voel mij een enorm bevoorrecht mens dat ik dit allemaal mag doen en mag meemaken.

06 mei 2018