Taman Ujung Water Palace


Gister was weer een mooie dag. Eigenlijk is iedere dag een mooie dag. Mensen zeggen wel eens: “pf wat was dit een rot dag” of “ik ken alleen maar rot dagen”. Maar hoe zwaar een dag ook kan zijn, het is altijd een mooie dag. Je mag genieten van de zon die op komt, de warmte of de koude, de regen of de droogte, wel of geen kinderen om je heen, je vrienden. Maar goed voor mij was gister een extra mooie dag omdat ik naar één van de mooiste waterpaleizen met tuinen van Bali ben geweest: Taman Ujung.

De weg er naar toe is al een genot voor het oog en brengt je ongetwijfeld tot rust. Er is best wel veel vrachtverkeer op de weg er naar toe. Op veel plaatsen zijn dan ook rustplaatsen voor de chauffeurs en staan de vrachtauto’s langs de kant van de weg geparkeerd. Ergens anders is daar geen plaats voor.

Het park loop je binnen over een brug en onder een prachtige pergola. De geur van de bloemen komt je tegemoet. De brug gaat over een grote vijver die vol ligt met waterlelies. In het midden staan parmantig twee prachtige lotusbloemen.

Toen ik de tuin binnen trad werd ik weer getroffen door de enorme schoonheid. Op dat moment waren er bijna geen mensen in de tuinen. Ik werd overmand door de enorme stilte die er was. Het was net alsof je de stilte kon vast pakken. In de hele tuin zijn twee warungs en zelfs daar was het stil.

Aan de wandel dus, foto’s maken en genieten van de pracht. De hoender kalkoen kijkt me aan als ik de foto neem en denkt: “in welk dierenblad kom ik nu weer te staan, pfffff” en hij of zij knabbelt rustig verder zonder zich aan mij te storen.

De struiken en de bomen stralen met hun enorme groene bladeren vrolijkheid en tevredenheid uit. Ze buigen iets door omdat ze zwaar zijn door hun schoonheid. Net alsof ze een diepe buiging maken en willen zeg: ‘welkom, wat zijn wij blij u te zien”. De planten staan in volle bloei en schitteren als sterren aan de hemel. Het is een waar genot om hier te zijn.

Ik koop wat voer voor de vissen en ga op een bank zitten en voer de vissen. Er wordt nu Balinese muziek gedraaid, wat beslist niet storend is. Hier zit ik dan al voor de vierde keer in één van de mooiste watertuinen van Bali.

Het Waterpaleis heeft twee namen en wel Taman Ujung en Taman Soekasada. Het park ligt aan de kust vlak bij Karangasem. De entree bedraagt 50.000 rupjia als je ook foto’s wilt maken.

Het is gebouwd in 1901 en voltooid in 1921. De architect was van Nederlandse afkomst namelijk van Den Hentz en een Chinese architect Loto Ang. Het werd gebouwd door de koning van Karangasem, I Gusti Bagus Jelantik. DE koning Anak Agung Agung Ketut Karangasem Anglurah, die regeerde van 21909 tot en met 1945 heeft het toen in beheer gehad. het paleis is een privébezit van de Karangasem Royal.

Het gebouw in het midden, genaamd Balai Gili, wat verbonden wordt door de brug is het gebouw waar de koninklijke familie doorgaans deed rustte. Het andere gebouw, genaamd Balai Kambang, dat ook verbonden is door een brug werd gebruikt voor ontmoetingen met belangrijke gasten. Hier werden dan maaltijden genuttigd.

Het gebouw hoger op gelegen, genaamd Balai Bundar, is een combinatie van Europese en Balinese stijl. Dit was de plek waar de koning zijn meditatie deed.

De beide gebouwen, Balai Kapal en Bali Lunjuk (voor de laatste moest je wel 97 treden omhoog lopen) diende als een soort rust plaats voor de koning van waaruit hij de scheepvaart in de gaten kon houden en waar hij kon genieten van een waanzinnig mooi uitzicht.

Er zijn nog twee cirkel op het terrein aanwezig waar zoals gebruikelijk de negen Goden van Bali om heen staan en hun aandacht richten op het midden van de cirkel oftewel de balans van het leven in de gaten houden.

23 Mei 2018