Sipok Labuh Waterfall


Hidden places…….

Heeft Bali nog niet ontdekte plekjes? Ja hoor die zijn er nog en eigenlijk is het jammer om dit te delen. Waarom? Nu kwamen we geen enkel stukje plastic tegen, geen lege flesjes. Het is een route die voornamelijk en alleen bij en door lokale mensen gebruikt wordt en dan voornamelijk om te gaan bidden. Wanneer je niet bekend bent in de omgeving is het moeilijk om er te komen. En zonder gids is deze route niet te lopen. Het advies is om goede schoenen (zie mijn foto) aan te doen en het liefst een lange broek.

Vier jaar geleden hebben we, Ketut Budi (Pemangku = priester) en ik al een keer geprobeerd om deze route te lopen. Toen was dat niet mogelijk omdat het pad gewoon ophield. Nu heeft men het pad naar de tempel, langs de rivier, in orde gemaakt en via die weg is het goed te doen om bij de waterval te komen. Vanmorgen samen op pad, Ketut Budi en ik.
Er zijn twee mogelijkheden om er te komen. Je wandelt vanaf het beginpunt en dan wordt de route zeker driekwartier langer lopen. Je kunt ook samen met de gids op de motorscooter nog een stuk doorrijden tot aan het laatste huisje. Verder gaat niet.

Het pad om te rijden is smal en bestaat uit stukken beton, modder en ruwe stenen. Maar het is te doen. Bij het laatste huisje ga je te voet verder. Op sommigen plaatsen is het pad net zo breed als breedte van één voet. Soms is het pad niet vlak maar loopt het iets schuin omhoog. Het gaat omhoog en omlaag. Modder, grote brokken steen, mos op het gesteente, bladeren op de stenen zodat je niet ziet op welke stenen mos en algen groei is. Links van je loopt tot aan de waterval de rivier. De rivier ligt ongeveer tussen de 2 en 3 meter lager dan het pad. Het water raast naar beneden en later zou ik ook merken hoe sterk de stroming was.

Na de eerste honderd meter is het één en al verbazing. Ongelofelijk hoe mooi. Overal zie je door de regen van de laatste tijd de jonge scheuten omhoog schieten. Er is een enorme stilte, alleen de vogels, het geraas van het water en op de verre afstand hoor je de waterval.

Er zijn op de route verschillende tempels en heel veel kleine tempeltjes. Een tempeltje staat bij een ongelofelijk grote Waringin boom. We hebben geofferd en gebeden bij deze tempel. Wat was dat imposant en wat liet die boom zijn schoonheid zien. Ik heb gehoord dat in deze bomen één of meerdere spirits wonen. Wanneer je er met je rug tegenaan gaat zitten dan bestaat de mogelijkheid dat de boom je iets te vertellen heeft. In Anturan midden in de tempel staat een gelijksoortige kanjer.

Het heeft even geduurd of ik het voor mijzelf oké vond om het verhaal te vertellen en kenbaar te maken hoe prachtig dit is. Het is beslist geen tracking voor de “Kuta toerist” en gelukkig ook maar, want daar zit men hier ook helemaal niet op te wachten. De beslissing is dan ook tijdens het gesprek met Jero Mangku Jasi in overleg genomen om het toch te doen. Toen hij zag hoe boeiend ik zat te luisteren gaf hij mij meteen twee foto’s van de grote paddenstoel.

Vandaag heeft Ketut Budi de hele dag geprobeerd om Jero Mangku Jasi te bereiken om een afspraak te maken. Hij had diversen ceremonies maar om zes in de avond konden we terecht. Jero Mangku Jasi is priester in het gebied en is op de hoogte van het gebied bij en rondom de waterval. Onder het gebot van een heerlijke kop thee vertelde Jero Mangku Jasi heel bevlogen het verhaal. Ik vertel het verhaal zoals Ketut Budi en ik samen gelopen zijn en alsof Jero Mangku Jasi op hetzelfde moment ons het verhaal verteld.

De eerste tempel die we tegen komen staat langs de rivier en bij een redelijk stevige boom. Deze boom is de spirituele ingang tot het enorm gevoelige en spirituele omgeving. Ik kan ook niet ontkennen dat ik me er enorm goed thuis voelde.

Voordat je aan de tweede tempel komt vindt je rechts van het pad een tempel met daarin een afbeelding van de “Turtle” met het hoofd als een “Dragon”. Het eiland Bali wordt gedragen door de Turtle die zorgt voor de balans. De Dragon vliegt constant om het eiland heen om zo de bescherming en verbinding tot stand te brengen. Eigenlijk wordt hiermee dan ook de kern van het Balinese Hindoeïsme uitgebeeld: Balans en samenhorigheid zijn de kern van het leven. De twee munten geven de offering aan. Wanneer men een ceremonie doet en men niet voldoende middelen heeft om aan de ceremonie te voldoen dan wordt een bepaalde hoeveelheid van de munten toegevoegd.

De tweede tempel is een heel bijzondere tempel. Het verhaal gaat dat misschien ongeveer 1000 jaar gelden op de plaats waar nu de tempel staat een priester heeft gebeden of een meditatie heeft gedaan. De reeds overleden dorpshoofd van Selat Gede Raibatu heeft tijdens zijn leven de tocht gemaakt naar de tweede waterval die boven de eerste waterval is gelegen. Tot zijn grote verbazing zag hij achter de waterval een grot waarin zich een natuurlijke tempel bevond. Dit was het eerste teken dat het gebied zeer speciaal was. Het hele gebied wordt door de “Dragon” beschermd en hij/zij bepaald wie er ooit nog eens naar de grot achter de waterval mag.

Jaren later, om precies te zijn in 2012 (de bovenste foto), lopen bewoners uit de streek naar de waterval. Daar vinden ze een onwijs grote paddenstoel. De paddenstoel bleek de vorm te hebben van de Moedertempel Besakih. Men was daar zeer over verbaasd en herinnerde meteen het verhaal van hun overleden dorpshoofd. In 2013 was de paddenstoel nog groter geworden en het was voor hun nu helemaal duidelijk. De “spirit” in de paddenstoel vertelde aan de mensen dat op deze plaats een tempel gebouwd moest worden. In 2014 werd dan ook de tempel gebouwd.

De linker tempel is voor: Dewa Ayu Mepeed, de middelste tempel voor Dewa Bagus Mutering Jagat en de rechter tempel voor Padma Sana (Surya The Sun of God). Ook hieraan zie je weer de balans en samenhorigheid.

Wanneer iemand deze trip wil maken en het hele verhaal met nog wat extra’s wil horen dat kan hij of zij contact opnemen met Ketut Budi. Zijn telefoonnummer is: +62.812.3675.2388

Het was een heel bijzondere tracking, voor mij had het een heerlijke uitstraling. En ja ik ga zeker terug.
30 januari 2018