Sarah


De Ontmoeting

Afkomstig uit München, Duitsland. Studeert Social work is drieëntwintig jaar jong en haar favoriete boeken is Harry Potter. Ze heeft verkering en haar vriend maakt een trip in Japan op het moment. Zij is aan een trip bezig van vijf maanden en heeft al 2,5 in Afrika rond getrokken. De resterende tijd brengt ze door in Azië waarvan de laatste twee weken samen met haar vriend in Japan.

In de middag (maandag) arriveerde Sarah bij het busstation vlak bij mij in de buurt. Haar opgehaald en naar mijn huis. Daar kennis gemaakt en eigenlijk niks gedaan, gepraat en nagedacht over de dag er naar. Rond de klok van vijf uur zijn we naar Lovina Beach gegaan. We zijn daar gebleven totdat het tijd was om te gaan eten. De meditatie groep was er ook weer en een korte tijd ging Sarah daar bij in de buurt zitten om alles op haar in te kunnen laten werken. Op het strand een tijdje met Putu gepraat. Putu verkoopt fruit en als je zegt dat je niks wilt dan begint ze heel geïnteresseerd te vragen waar je vandaan komt, over je trip, je familie. Alles komt voorbij in het “vragenuurtje” van Putu.

De Trip

Op dinsdagochtend na het ontbijt de planning gemaakt en vertrokken. Het zou een drukke dag worden. We zouden als eerste Boeddhistische Tempel in Banjar gaan bezoeken. Er wordt nog steeds flink gerenoveerd en nieuwe beelden bij geplaatst. De Stupa’s die bij de aardbeving in 1976 vernield waren zijn nu helemaal in orde. De laatste kwam klaar in 2014. Toen wij daar waren werd er een fotoreportage gemaakt van een vers bruidspaar. Ja dat gaat natuurlijk niet aan ons voorbij.

Vandaaruit een heerlijke plons in Hot Spring. Vanuit Hot Spring richting Git-Git Waterfall en daarna naar de Twin Waterfall. Voordat je naar de Git-Git moet je eerst de motorscooter op een in de buurt gelegen parkeerplaats. Ik reed die op en kreeg meteen de vraag: “Guide?” Ik keek hem en aan en zijn antwoord was meteen: “oh no, you not”. Naderhand kwamen we twee jongens tegen, ook zonder gids. Zei vertelde ons dat een gids kost 150.000 roepia per persoon. Dat zou voor hun 300.000 roepia zijn geweest. Er staat een loei van een bord hoe te lopen en voordat je aan het pad naar de waterval komt moet je per persoon 20.000 roepia entree betalen.

En ja hoor telkens als ik naar de Git-Git ga ben ik de klos. Dan staan ze voor je, met van die vragende oogjes. Vaak nog een kleiner broertje bij hun. Ik heb onderhand een heleboel kralen armbandjes. Ha ha ha. Het is ook altijd een heerlijke trip om te maken. Het uitzicht, de planten, vruchten en bloemen die je overal tegenkomt.

De honger begon flink te knagen. Had al ergens een banaan gekocht en wat koekjes. Maar dat stilde de echte honger, nou ja dan het ie eigenlijk trek, niet. Dus even overlegd en terug naar Lovina waar je een verlate lunch hadden bij Warung Lina. Altijd lekker en ruim voldoende.

Gambuh

Omdat Sarah ook wel een stuk “Echt Bali” wilde zien en ik graag in Gambuh kom zijn we daar heen gegaan. En och..och…och…ik kan alleen maar constateren dat alles achteruit aan het gaan is. Het extreem droge weer houd maar aan en de rijstvelden worden niet van water voorzien. Er si totaal geen irrigatie systeem. Er lopen twee dunne pijpen vanuit de berg richting dorp. Hier kan elk gezin per emmertje het water gaan halen. Het kruidnagel seizoen is voorbij. Er is dus nagenoeg geen werk. Ook in de bouw is het erg rustig. Het afval stapelt zich op aan de rand van het dorp.

Ondanks dit alles blijft men de moed erin houden, blijft men gezellig praatjes houden en is er een eerlijke glimlach te zien. Sarah was behoorlijk onder de indruk van wat ze te zien kreeg. Bij het laatste koppel werden we zelfs uitgenodigd voor de maaltijd. De man voorziet zijn gezin in het onderhoud door houtskool in zijn keuken te maken en vervolgens te verkopen.

De Avondmarkt

Na Gambuh was het op naar de avond markt in Singaraja. Overdag is dat een soort busstation van waaruit bussen, eigenlijk meer bemo’s of de iets grotere rode bussen, die naar alle windrichtingen vertrekken. Het is altijd toch wel weer apart om over de markt te lopen, althans ik vind dat super gezellig. Nadat we gangetje in en uit waren gelopen heb ik nog gauw Mango gekocht en Sarah mandarijnen. Daarna naar huis voor een heerlijke douche en achteraf naar Mama Made voor het avondeten.

Vanmorgen is Sarah vetrokken naar Gilimanuk om de overtocht naar Java te maken waar zij haar reis zal voortzetten.

28 november 2018