Ramp Bilukpoh Kangin


Omgeving Negara

Gisteravond kreeg ik de eervolle vraag gesteld of ik het script van Yana haar nieuwe boek wilde lezen. Natuurlijk wilde ik dat. Bij thuiskomst meteen begonnen en vanmorgen na de laatste punt een diepe zucht en een traan. Wat een prachtige boek. Sommigen boeken hebben zo een impact dat je iets wilt gaan doen zoals parachute springen. Maar omdat ik gehoord had dat waarschijnlijk de brug achter Negara het begeven zou hebben, heb ik toch maar besloten om het bij de motorscooter te houden en op onderzoek uit te gaan.

De weg er naar toe is prachtig. Vooral na de laatste regen is de droge en dorre omgeving in het westen vlak voor Gilimanuk weer helemaal opgebloeid. Het gras staat er weer mooi groen bij en de bomen en struiken zijn helemaal uitgelopen. Zelfs het rijden in de stromende regen had iets heel bijzonders. Alles mooi en vriendelijk. Of toch niet?
Op de hele weg zie je links en rechts een boom plat liggen, of er wordt al eentje opgeruimd. Modderstromen zijn al aan de kant geveegd. Het drong niet echt goed tot mij door en ik was al heel wat bruggen gepasseerd…totdat ik kwam bij een dammetje waar het water uitkolkte. Toen wist ik dat ik in de buurt was. Maar ik wist niet wat ik zou gaan aantreffen.

Door de langdurige en enorme regenval en door de gedeeltelijke erosie kwam het water uit de bergen als een zondvloed naar beneden gestort. Golven van water namen alles mee. Bomen, struiken, keien en modder. De eens zo brede rivier werd nog breder en kon het opkomende water met wat het mee voerde niet verwerken. Het sloeg tegen de pijlers van de brug aan en in een paar minuten was de dam gebouwd door het water. Het water kon alleen nog maar stijgen. Het denderde de huizen binnen en sleurde alles naar buiten. Het water stond volgens ooggetuigen tot zeker 150 centimeter boven het wegdek van de doorgaande weg. Alles gebeurde in een hele korte tijd en weer liet Moeder Aarde van zich spreken, weer bepaalde zij de spelregels. En weer een tragedie voor deze regio.

De hulpverlening kwam zeer snel op gang en er werd door de omwonende samen met de militairen de handen in een geslagen. Ook de overheid was massaal ter plekke om te repareren wat defect was. Volgens de politie waren er geen doden en of gewonden, wel ontzettende veel materiele schaden. Het was in de omgeving van Bilukpoh Kangin.

De foto’s spreken voor zich zelf.

24 December 2018