Penglipuran en Cepung Waterfall


De weg naar en van……

Gister een heerlijke tour gemaakt. Via Kintamani naar het dorp Penglipuran en Tukad Cepung Waterval. De route verliep via Kintamani. Een heerlijke weg om te rijden. Prachtige omgeving, mooie vergezichten. Die paar dagen flinke regen heeft de natuur goed gedaan. Het gras staat weer overal lekker hoog te zwaaien. De bomen en planten zijn helemaal uitgelopen en de kleuren zijn diep groen.

Het was een prachtige ochtend. De zon scheen heerlijk, de lucht was diep blauw en op sommigen stukken was het een best aangename temperatuur. De weg naar Kintamani kan met stukken behoorlijk fris zijn. Het is dan ook aan te bevelen een lange broek, dichte schoenen en een fleece jack. De eigenwijze toerist in zijn korte broek, dun t-shirt en sandalen merkt vanzelf wel hoe koud het kan zijn.

Soms dan stop je om te genieten van het uitzicht, maakt een foto en ontmoet de enige die op dat moment aanwezig is. Op zoek naar voedsel of een nieuwe baas. De weg is normaal gesproken niet echt druk. Gister was er jammer genoeg redelijk veel vrachtverkeer. Achter Kintamani splits de weg zich als een vork. Het linker gedeelte hiervan is de weg om te volgen.

De weg gaat nu naar beneden. We passeren verschillende dorpjes waarvan de tempels bij de woningen vaak groter zijn dan de woning zelf. Wat hier ook weer op valt, is de enorme properheid. Het is net alsof er achter Kintamani een lijn is getrokken. In de verte zie ik aan de rechter kant een tempel opdoemen. Niks abnormaals, maar dichterbij gekomen dwingt het mij wel tot stoppen.

Pura Agung Kayubihi

“Hopefully all creatures look at us with the eyes of a friend, hopefully I see all beings as a friend, may we have a full view of friendship”

Het is een vrij nieuwe tempel. De grote toren dateert dan ook pas van 2018. Het is jammer dat de toegang tot de tempel zelf gesloten is. Het schijnt dat binnen het terrein een ruimte is waar diversen verschillende soorten maskers liggen opgeslagen. De dans uitvoeringen moeten heel bijzonder te zijn. Jammer dat ik niet meer informatie kon krijgen. Na rond gekeken te hebben wordt de tour voortgezet richting het dorp.

Peta Desa Wisata Penglipuran

Het dorp ligt in het gebied Bangli. De entree voor lokale mensen bedraagt 15.000 rp voor volwassene en voor kinderen 10.000 rp. Voor mensen buiten Indonesië 30.000 rp voor volwassene en voor kinderen 25.000 rp. Er liggen een aantal kleine warungs en zelfs een Homestay en Guesthouse. De prijzen hiervan variëren van 200.000 rp tot 500.000 rp per nacht. Wanneer je het ticket betaald heb, je parkeert de motorscooter, dan loop je rechtdoor en zo naar Warung Devi. Daar hebben ze een heerlijke nasi goreng. De oma van Devi heeft de leeftijd van 95 jaar bereikt. Je kunt in de warung ook de traditionele drank LoTeng krijgen. Een zeer zoete drank die gemaakt is van een blauwe bloem die de naam Telang draagt oftewel Bungan Teleng. Het is een prachtige bloem.

Bunga Telang staat bekend om zijn geneeskrachtige eigenschappen. Ouders op Bali gebruikten het sinds de oudheid om hun visie te scherpen. Sommigen gebruiken het als een oogdruppel, het verminderen van hoesten, soms de koorts verlagen, artritispijn verminderen, nierstenen afbreken enzovoort.
Het persen van de Telang bloem wordt verrijkt met een beetje limoensap of citroen plus rotssuiker. Het is heerlijk te drinken. Mijn advies is alleen om niet in één keer een heel fles leeg te drinken. Het zet namelijk je darmen aan het werken. Op weg naar de waterval heb ik de natuur dan ook voorzien van gezonde mest. Dat was wel even lachen hoor.

De Desa Penglipuran ligt in het dorp Kubu in het district Bangli. Het dorp is bekend geworden door verschillende televisiefilms gemaakt door FTV. Het aantal toeristen neemt dan ook gestaag toe. Toen ik daar was stonden er 5 grote bussen met mensen van Java. Die allemaal hun “makan siang” bij zich hadden. Gelukkig bleven ze niet echt lang en was het fijn om door de straatjes te lopen.

De huizen lijken bijna allemaal op elkaar. Van origine werden deze huizen van bamboe gebouwd. Maar bamboe is op verschillende plaatsen ingeruild voor de rode baksteen. Ook de indeling van de huizen wat betreft keuken, badkamer en slaapkamers is overal hetzelfde. Aan de buitenkant is de gelijkenis te zien aan de poort van het huis en het dak van het huis. De breedte van de poort kan slechts één volwassene tegelijk door laten. In de Balinese samenleving wordt dit type deur angkul genoemd. De gebruikte muurverf van de poort is geen muurverf die we meestal kennen, maar verf op basis van klei.

De cultuur van het groeperen van ruimtelijke structuren in het dorp is heel goed zichtbaar. In het noorden en hoger gelegen dan de huizen ligt de dorpstempel genaamd Pura Penataran. Een hele oude tempel. Het mos en de plantjes groeien welig op de stenen van de tempel. De toegang aan de voorkant was gesloten. Maar even wat rond gelopen zag ik dat er op een klein poortje geen slot op zat. Daar naar binnen om te kijken hoe de tempel aan de binnenkant eruit zag.

Op dit moment wordt het dorp bewoond door 226 families. Hun werk bestaat uit landbouw, ambachtslui en veehouders. Bij elke poort is een kaart aangebracht waarop het huisnummer staat vermeld en hoeveel mensen achter de poort wonen. Op één plaats was dat 49 personen.

Het gebied van het dorp is ongeveer 112 hectare groot waarbij ongeveer 40% bamboebos is, dat zich aan de achterkant van het dorp bevind. Prachtig om door heen te lopen. Het kappen van bamboebomen mag niet willekeurig gebeuren en mag alleen maar met toestemming van de lokale gemeenschapsleiders.

De bewoners van het dorp zijn enorm verbonden met de natuur. Voor hun is cultuur en natuur erg belangrijk en daaraan zijn dan ook verschillende tradities verbonden, zoals het respect hebben voor vrouwen, polygami is verboden, stelen wordt bestraft met vijf kippenoffers met verschillende kleuren in vier verschillende tempels van de voorouder.

Tukad Cepung Waterval
Vanuit het interessante dorp Penglipuran door gereden naar de waterval. Het was slechts vijftien minuten om er te komen. In het verleden was dit “the hidden waterfall”. Nou dat is die dus niet meer. De entree bedraagt 15.000 rp per persoon voor lokaal als ook voor buiten Indonesië komende.

Na de motorscooter geparkeerd te hebben en het ticket gekocht begon ik aan de weg naar de waterval. Een vlak gedeelte langs de gekanaliseerde afvoer van het water. Tot dat de eerste trap(en) kwamen. Naar beneden was wel oké, maar omhoog dat was toch wel even iets anders. Voor een klimgeit van bijna 66 jaar jong viel dat niet mee. Dat komt voornamelijk door de ongelijke treden. Ze hebben niet allemaal dezelfde hoogte.

Eenmaal beneden moest ik nog een stuk door het water baden, door een smalle opening waarvan later bleek dat er ook een bredere opening was. Sommigen stukken zand was lekker lopen, maar daar waar de stenen lagen was toch wat minder. Volgende keer toch maar mijn speciale waterschoenen meenemen. De omgeving om er te komen is mooi en het is ook wel apart om het te doen. Alleen jammer dat het “hidden” er van af is. Gelukkig zijn die “hidden waterfalls” er nog op Bali, waar het heerlijk is om te zitten, te mijmeren en te genieten van het klaterende water en de omgeving.

Het was opnieuw een mooie en heerlijke dag.

11 januari 2019