Ogoh Ogoh in Anturan 2019


De dag begon met een waterig zonnetje. Maar gaande weg de ochtend trokken de grijze wolken over de bergen richting de dorpen. In een zucht en een vloek was het hele luchtruim gevuld met grijze lucht. Er was geen berg meer te zien. En daar kwam de regen. Eerst rustig en gestaag. Maar dat duurde niet lang tot het met badkuipen naar beneden kwam. Het was badmuts op en reddingsgordel om. Het bleef maar naar beneden komen. Links en rechts wat geappt of het allemaal nog door zou gaan. Men wist het niet. Het was afwachten wat het weer zou doen. Om drie uur zou de stoet in Anturan vertrekken. Het was heel even droog en snel op de motorscooter gaan kijken. Nee hoor niets te zien.
Rond de klok van vier uur begon het langzaam droog te worden. De lucht werd lichtgrijs en zowaar er scheen een heel klein lichtje door het grijze wolkendek heen. Maar daar bleef het dan ook bij. Weer de motorscooter gepakt en ga kijken. Deze keer was men met de opstelling bezig. Terug naar huis en te voet weer naar de stoet terug.
Het was weer geweldig. De priester van de Melasti ceremonie was er ook weer en hij was druk bezig om iedereen te besprenkelen met het Heilige Water voor een goede en behouden tocht.

Weken hebben jongeren aan al deze poppen gewerkt. Poppen die gemaakt zijn van papier-maché, bamboe, hout en soms ook wel piepschuim. Weken lang lopen ze van huis tot huis om hun sponsorgelden bij elkaar te krijgen. Op de dag zelf zijn ze uren bezig om elkaar te helpen met aankleden en hun gezichten als een kunstwerk te laten zien. Eindelijk is de dag dan daar om aan de mensen hun kunsten te laten zien en dan……regent het.

Aan het begin van de tocht si een touw gespannen zodat niemand voor zijn of haar beurt al kan beginnen. Er worden diversen mededelingen gedaan en het aftellen begint. De tocht begint dan met het omhoog laten gaan van ballonen en het afsteken van vuurwerk. Het vuurwerk was iets sneller dan de ballonen en die kwamen dan ook weer als een propje plastic naar beneden. Iedereen dikke pret.

Tijdens de tocht worden er op verschillende plaatsen optredens verzorgd. Het is het verhaal van de grote vogel tegen de kleine vogel, het verhaal van goed en kwaad. de poppen zijn de bozen geesten en wezens die van plan zijn om ons leven te komen verstoren. Het is een eng en woest wezen dat al het slechte in zich heeft en dat wil overbrengen naar de mensheid. Door het lopen van deze tocht naar de zee en op het strand de poppen te verbranden dat hierdoor de boze geesten wegblijven. Tijdens de tocht wordt er met de poppen geschud en als de weg breed genoeg is dan draait men ongelofelijk hard rond. Hierdoor weet de geest de weg terug niet meer te vinden.

In al die keren dat ik dit heb mogen mee maken ben ik altijd meegelopen tot aan het strand. Helaas heb ik dat dit jaar aan mij voorbij moeten laten gaan. Mijn voet en enkel was nog goed ingepakt in verband met daar een kleine kneuzing, maar lastig genoeg om ver te lopen.

Ogoh Ogoh is net als de meeste ceremonies het laten ontstaan van een balans in het leven. Het gaat niet om winnen of verliezen.

Morgen is het Nyepi oftwel “De Dag van de Stilte”. Het is het Nieuwjaar volgens de Bali Kalender ( en we vieren het jaar 1941). Heerlijk een hele dag hoor geen motorscooters of ander verkeer. Alleen de vogels en kippen hoor je. Zelfs de honden zijn stil. Het vliegveld is afgesloten en iedereen mag zich niet verplaatsen. Het is een dag van zelfreflectie en meditatie. Zelfs in de avonduren moet het licht uit zijn. We zijn benieuwd morgen of we wel of geen internet hebben. Aangekondigd is dat internet afgesloten zou worden, uitgezonderd de hulpdiensten, politie en ziekenhuizen.

Morgen is voor mij ook een dag van mediatie, die zal bestaan uit een aantal Mindfulness oefeningen.

Het was gewoon een prachtige dag.

6 maart 2019