Lovina Festival 2019, De Tweede Dag


De dag begon zoals de laatste tijd alle dagen zijn begonnen: warm en heet. Maar dat weerhield niemand tegen om naar het strand te gaan voor de volgende activiteiten. Toen ik aankwam was er wel wat veranderd: er stond een mooi bord met de prijzen wat het parkeren kost. Ze stonden nu ook met drie man te posten, waaronder een militair. Niemand kon dus meer doorrijden zonder te betalen.

OP het strand was men druk bezig met het houden van een foto wedstrijd. Er moesten foto’s gemaakt worden van een dame zittend op het zand en een bruidspaar in spe. Leuk om te zien hoe iedereen probeert vooraan te staan. Geen idee wie of wat gewonnen heeft.

Bij de ingang van het festival was ook de post om je in te schrijven voor de “Color Run”. Een loopje van de ene toegangsweg tot het strand naar de andere toegangsweg en over het strand richting podium waar de finale was.
Van alle kanten kwamen ze om in te schrijven. Je kreeg een wit t-shirts en een aantal “rietjes” met daarin de kleurstof. Zoals gebruikelijk liep het programma gigantisch uit de hand en was het niet meer rubberen horloge. Er was gewoon geen “tijd” meer aanwezig…ha ha ha. Ik mag dat wel, want daar is het festival ook voor: een boodschap hebben en relaxen. Een uur later dan gepland werd het startschot gegeven en vertrok een grote groep. Meteen bij het begin ging de verf de lucht in.

Na deze Color Run was er bij en op het podium Zumba dansen en toen het wat donkerder werd een DJ ide de huidige muziek ten gehore bracht. En ja hoor daar kwam de rietjes weer. De lucht werd helemaal gevuld met kleuren. Een moment snoof je allee maar verf. En weer ging iedereen uit zijn en haar dak. Nee deze keer stond ik mooi aan de zijlijn. Ik had geen zin in een gekleurde camera. In het begin stond ik naast een aantal militairen. Ik heb hun staan te bekijken en hun op het laatst ook mij. Een aantal had schik in wat ze zagen, maar er was eentje die stond er naar te kijken waarbij je niet kon waarnemen wat hij dacht. Hij stond heel strak en gedisciplineerd dit allemaal in zich op te nemen.

Het hele programma van vandaag werd door de jeugd heel professioneel aan elkaar gepraat. Soms wat te veel. Maar de boodschap van het festival en de nadruk op het feit dat afval niet in de zee hoort. Mooi.
Ik zat mooi aan de zijlijn op een extra verhoogde stoep. Als je dan om je heen kijkt zie je verschillende mensen die bezig zijn met hun telefoon, hun ijsje, hun drinken of gewoon starend voor zich uitkijkend en waarschijnlijk in gedachten zijn. Het jongetje zag mij, ik tilde mijn camera op en maakte de eerste foto. Hij stond op, kwam naar me toe en keek naar de fot die ik gemaakt had. Hij glimlachte en dit herhaalde zich nog twee keer. Zijn vader die achter hem stond had de grootste schik.

Na de DJ Glow Color Party was het weer tijd voor het traditionele. Door het dorp Anturan en Tukad Mungga werden een paar prachtige dansen opgevoerd waaronder “The Lion Dance” en de “Barong Dance”. De Barong Dance werd enigszins op een andere manier uitgevoerd, er traden twee clowns tussendoor op die het verhaal op hun manier vertelde, waarbij er veel werd gelachen. Het waren prachtige voorstellingen.

De avond werd afgesloten met de N’Cutz Band. Een jonge band waarvan de zangeres alles uit de kast haalde. Prachtige stem en haar uitstraling was werkelijk verademend. Het was alsof zij al dartelend door de wei hupte, zo een vrolijkheid en blijheid straalde ze uit. Ook de gitaristen lieten zien dat ze hun akkoorden wel konden en dat was soms wel een mening van Deep Purple, Guns N’ Roses en ACDC, waarbij soms de akkoorden van Goldplay niet ontbraken.

Het is nu middag en tijd voor douche en lunch. Dan weer op weg naar het strand met zijn prachtige festival. Ben benieuwd wat voor een moois we vandaag te zien krijgen.

29 september 2019