Lovina December en de laatste


Met enige weemoed en toch ook wel blij neem ik afscheid van 2018. Voor mij is er veel gebeurd, veel gepasseerd. Verschillende lijntjes zijn verbroken en opgeruimd, antennes die uit gestaan hebben en daardoor is er veel informatie binnen gekregen. Het jaar waar ik een heerlijke trip door Lombok en Sumbawa heb gemaakt, waar ik mooie en nieuwe vrienden heb gemaakt. Het was een boeiend jaar en het was een mooi jaar. Het was een jaar met ontzettend veel tegenstelingen, zwart en wit. Grijs was soms ver te zoeken. Maar het zal als een herinnering de kast in gaan en soms als het nodig is mag deze herinnering tevoorschijn komen. Het nieuwe jaar wat zal het ons brengen, nieuwe gezichten, nieuwe mensen, nieuwe ontmoetingen, nieuwe emoties en nieuwe taken die we mee krijgen. Zelf heb ik mij de taak gesteld om een poging te wagen een autobiografie te schrijven. De eerste 4000 woorden staan al op papier. Dat wordt dus hard werken…ha ha ha.

Er is echter één beleving, één ontmoeting die altijd mooi was en is en zijn de kleine uurtjes op Lovina Beach tijdens de zonsondergang. Het is een rustpunt, het is een moment tot jezelf komen en even alle shit met de golven mee laat gaan.

In ieder geval hoop ik iedereen hier weer tegen te komen en te genieten van Lovina Beach.
Het vuurwerk is al los gebarsten, nog even en dan zit ik weer op mijn motorscooter voor de laatste uren 2018 te vieren op het strand met de lokale bevolking.

31 december 2018