Lovina Beach November 2018


Lovina November 2018

Vandaag was echt zo een dag van….pfffffff….het hoofd wil van alles maar het lichaam weigert dienst te doen. Dat werd dus laat op staan, langzaam ontbijten en “klussen” thuis. De harde schijf uit de tas en eens kijken wat er tot nu toe op Lovina Beach gebeurd is.

Het toeristenseizoen is voorbij en dat was een aantal keren ook wel goed te merken. Dan was het strand helemaal leeg. Alleen Putu zat er dan in de hoop wat fruit te verkopen. Of het nu wel of niet druk is Ana is er altijd met haar zoontje. Ze blijft nooit lang, maar net genoeg of even met elkaar wat te kletsen over ditjes en datjes.

En ondanks dat het er niet druk is op de doordeweekse dagen, dan zijn er toch altijd van die momenten dat we een prachtige zonsondergang hebben. En dan zie je hoe boeiend mensen daar naar kijken….op hun telefoon. De man die mij telkens vraagt: “pa pijat?”…..”tidak pa, mungkin besok” en dan is hij weer blij dat iemand heel even iets tegen hem gezegd heeft.

De moeder zegt tegen haar zoontje: “kom we moeten gaan”…maar hij wil terwijl moeder al start klaar is om te gaan. En hoe prachtig is het om te zien….zo jong….een Samsung en al selfies….even van friemelen met het stokje bij de ballon en ja hoor: “kijk eens mama, hij is weer gemaakt” en trots loopt ze door. Kunnen we even met u praten, we studeren Engels en hups daar zaten ze al.

Het is er stil wanneer ik kom….zelfs Ana is er niet. Links niks te zien…rechts niks te zien…alleen in de verte het schip dat er eenzaam bij ligt. Zo zijn we samen een moment eenzaam en alleen. Die stilte, de golven die zachtjes tegen de kust aan rollen….en dan druppelt iedereen beetje bij beetje binnen. Dan opeens een horde jonge dames….selfie hier…selfie daar…groepsfoto’s…ijsjes kopen en selfie van het ijsje maken……laten we springen en kijken of we de hemel kunnen aanraken….

Vandaag is het zondag en dan komen er meestal meer mensen dan normaal naar Lovina Beach en wat blijkt de jeugd heeft Lovina Beach gevonden. Prachtig. Alleen is het dan weer jammer dat de ijscoman niet begrijpt dat de muziek ook wel wat zachter kan, dat het niet verkeerd zou zijn wanneer de telefoons op stil staan. Nu was het links en rechts…tingelin…prrrrtttttt……belbelbel……eens even rond gekeken en sommigen jongeren snapte het…maar de ijscoboer tja…….

Het waren de afgelopen dagen weer prachtige momenten en ontmoetingen.

11 november 2018