Lovina 27 december 2018


Het zijn nog een paar dagen en dan stappen wij met ons allen een heel nieuw jaar binnen. Het jaar 2019. Het jaar dat nog onbevlekt en onbeschreven is. Het jaar dat ons misschien nog meer in verwarring gaat brengen dan het afgelopen jaar al gedaan heeft.

We kunnen er niet om heen. We kunnen het allemaal met een handje weg wuiven. We kunnen zeggen: ‘och gewoon relativeren”. We kunnen het bagatelliseren. We kunnen zeggen: “och het is normaal hier, we zitten in The Ring of Fire”. Allemaal prima maar we kunnen niet om het feit heen dat er in de maand juli een verandering in de aarde heeft plaats gevonden en nog steeds aan de gang is. Het is niet meer normaal dat we in The Ring of Fire zitten. Wat er momenteel gebeurd is geen hocus pocus, het is geen zweverig gedoe. Het is een gegeven dat er in Sulawesi een tsunami heeft plaats gevonden, op Lombok de nodige aardbevingen, de Krakatau Anak geëxplodeerd is met een tsunami als gevolg, de Etna die voor vreselijke schade heeft gezorgd, de aardbevingen in de regio Italië en Griekenland. Aardbevingen in de plaats Grubbenvorst (Limburg, Nederland) van 2,8. en nu op dit moment ( 27-12-2018 22.15 uur) in de regio Sumbawa er een beving is van 3.1.

Nee dit is geen paniek zaaien, dit is realiteit, dit is alert blijven. Iets waar we met ons allen niet om heen kunnen. We kunnen er niet meer omheen dat Moeder Aarde zich aan het herschikken is. En of men het nu wel of niet wil geloven.

Moeder Aarde beweegt al sinds eeuwen. Sinds eeuwen weet ze haar weg wel te vinden en heeft alles geaccepteerd. Echter niks kun je los van elkaar zien. Het een heeft invloed op het ander. Alles staat in verbinding met elkaar. Wanneer je industrieel vissen toepast rondom Antarctica dan komt de walvis populatie daar in het nauw en raakt het ecosysteem uit balans. Als je maar afval blijft produceren zonder een gerichte oplossing dan raakt het ecosysteem uit balans. Roofbouw blijven plegen op de regenwouden dan raakt het ecosysteem uit balans. Boren naar gas en olie beschadigd het inwendige van de aarde waardoor het ecosysteem uit balans raakt. Het ergste hierbij is het boren naar aardwarmte. Zo hangt alles aan elkaar vast en zijn wij mensen zelf bezig om het hele ecosysteem versneld uit balans te halen.
Regeringen en de grote multinationals hebben geen enkel belang in oplossingen, dan daalt hun winst alleen maar en daardoor hun aandeel op de beurs.

De oplossing ligt bij ons mensen zelf. En voor deze taak staan wij mensen het komende jaar. Wij als mensen zullen ons ook moeten gaan herschikken en anders gaan denken. Het jaar 2019 zal dan ook een belangrijk jaar gaan worden.

Is er dan niks positiefs te melden. Natuurlijk wel. Het was de laatste dagen wat grauw en grijs. De zon en de mensen wilde zich maar niet laten zien. Toch waren er hele mooie momenten. De Japanse ouders met hun dochter die in Australië studeert en samen met mij op de foto wilde, de jongens en meisjes die druk bezig waren met het maken van selfies, de zoon van Ketut Budi, de omgevallen boom, het gezin dat aan het voetballen was en twee legen flesjes met zand gevuld hadden en als doel paal diende, de ijscoman, de man met de suikerspinnen, de vlieger hoog in de lucht, het was er allemaal. En dan voel ik mij zo op mijn plaats. Voor mij is het dan goed, meer hoef ik dan niet meer. Om zeven uur werd het tijd om het knorren in mijn maag wat rust te gaan geven en ben ik naar Mama Made mijn vaste Nasi Goreng gaan eten. Helaas zat ik weer alleen in haar warung.

Het verhaal is misschien wat somber maar dat is niet mijn intentie. Ik wil het gewoon een keer gezegd hebben en ik wil mensen gewoon aan het denken zetten en dat men uiteindelijk roept: “stop, genoeg is genoeg”.

Ik verheug mij al op de avond van 31 december om samen met iedereen op het strand het nieuwe jaar in te luiden. Ik wens dan ook iedereen een enorme fijne avond om het oude jaar vaarwel te zeggen en het nieuwe jaar te omarmen.

27 december 2018