Klungkung


Klungkung

Voor de tweede keer naar Klungkung en met name naar de hoofdstad Semarapura, Kusamba en Klotok Beach. De heenreis zou gaan Via Kintamani, Rendang en dan naar Semarapura.

Het zou een dag worden waar ik met alle weersomstandigheden te maken zou krijgen, uitgezonderd sneeuw. Het was op plaatsen wat bewolkt, maar heet en erg drukkend. Het gedeelte van de weg naar Kintamani, daar waar je door het bos rijdt en altijd rilt van de kou, voelde nu enorm klam en zelfs warm aan. In Kintamani aangekomen eerst maar een koffie pauze, een broodje en flesje water. Het was er druk, maar niet met toeristen. Het was een bedrijvigheid van de plaatselijke bevolking zelf. Kintamani was al grotendeels volgebouwd met warungs en restaurant, nu zijn de overgebleven stukjes ruimte aan de beurt. Alleen daar waar niet gebouwd kan worden, kun je nog genieten van het uitzicht, alhoewel je op die plekken dan overspoelt wordt door vrouwen die je een sarong willen verkopen. Dus snel fotootje gemaakt en gauw doorgereden.

Semarapura

Aangekomen in Semarapura de motorscooter dicht bij de markt geparkeerd en achter het hokje van de politie. Ik hoefde maar de weg over te steken en ik was meteen bij Klungkung Taman Gili. De entree was 50.000 rp en een sarong was niet verplicht. Maar goed, de dames waren zo vriendelijk en ik ben wel toe aan nieuwe sarong….ha ha ha.

Na alles weer eens goed bekeken te hebben en vooral de plafondschilderingen zijn prachtig, was het tijd om de innerlijke mens tevreden te stellen. Over de markt naar de warung waar ik de laatste keer gegeten had. Helaas het was nu een toko. Dan maar op de scooter en richting Kusamba. Op de weg daarnaar toe kwam ik langs Wisata Kali Unda en omdat ik dat toch al een keer wilde zien ben ik daar gestopt. Om er dichtbij te willen komen moet je eerst door een restaurant. Geen entree. Ik was wat rond aan het kijken toen ik opeens geroepen werd en daar zaten de dames in de balé, onder begeleiding van de security, geduldige te wachten dat ik zou komen om van hun foto’s te maken. Van hun foto’s gemaakt en meteen maar van de omgeving. Omdat ik honger had, heb ik daar een heerlijke nasi goreng gegeten en Bali koffie gedronken.

Verder op weg naar Kusamba, waar iedereen schijnbaar aan zijn of middagdutje bezig was, behalve de drie dames op het bankje die druk in de weer waren met hun verhalen. Vandaar uit naar Klotok Beach. Ik had een mooi verhaal gelezen over dit strand. Aangekomen was daar de tempel, één warung waarin de dame lag te slapen onder een hard geluid van de televisie. De twee honden kwam vrolijk naar mij toe gehuppeld in de hoop dat ik wat eetbaars bij me zou hebben. Vandaar zou de weg via een hele andere route terug gaan richting Lovina. Ik had al straffe wind gehad, een behoorlijke hitte, nu kwam de grijze lucht op me af. Het werd wat donkerder en wat frisser. Het werd uiteindelijk toch stoppen en regenkleding aandoen. Tot in de omgeving van Plaga ik niet meer verder kon. Zelfs de regenkleding was niet voldoende. Bij een toko-warung gestopt, koffie gedronken en gewacht totdat het wat minder werd.

Op de telefoon GPS ingeschakeld en Singaraja als eindbestemming aangegeven. Nou dan weet je wel weer, Truus GPS gaat dan weer van die heerlijke wegen uitzoeken. Het ging richting Kintamani en telkens was het links. Tot vlak voor Kintamani ik dacht, doe maar Truus we gaan naar links. Dat zou een prachtige weg worden, maar op sommigen stukken ook een spannende weg. Er reed een kleine truck voor me, opeens stopte die. Ik keek, kwam daar een asfaltmachine met daarachter een joekel van een wals, met als bestuurder, jawel een dame. Dus aan de kant en toen verder. Oeps, nee stop. Daar was men dus bezig met het laatste beetje gladmaken van de nieuwe asfalt. Na een tijdje wachten mocht ik door. Bocht om en oeps dat is een steile, even gekeken, diep adem gehaald en vol gas omhoog, maar oeps die bocht naar rechts was wel erg kort en scherp. En zo ging het wel een tijdje door omhoog en omlaag. Maar, ondanks de regen en de mist, oh wat een mooie weg.

Klungkung is het kleinste regentschap van de negen regentschappen dat Bali telt. De hoofdstad is Semarapura. Klungkung kent een aantal sub districten en wel: Banjarankan, Dawan, Klungkung en Nusa Penida, Nusa Lembongan en Ceningan.

De Taman Gili, dat stamt uit het begin van de 18de eeuw, is het enige van het Koninklijke Paleis dat overgebleven is nadat in 1908 de Nederlanders het overige gedeelte volledig verwoest hadden. Tijdens de bezetting van de Nederlanders kwamen ongeveer 200 Balinezen om het leven, waaronder de leden van de koninklijke familie en hun volgelingen.

De twee hoge vergaderzalen beschikken over prachtige beschilderde plafonds, naar ik mij heb laten vertellen de geschiedenis weergeven. De schilderingen zouden behoren tot de Kamasan oftewel Wayang stijl.

De Kertha Gosa werd in die tijd beschouwd als de hoogste rechterlijke instantie van Bali. Drie Brahmana priesters onder voorzitterschap van de rechter waren berucht om hun harde en onmenselijke straffen. Op het terrein van de Kertha Gosa ligt het Semarajaya Museum, de entree is gratis.

Tegenover Taman Gili ligt de Puputan Klungkung. Dit monument is 28 meter hoog, het onderste gedeelte van het monument is 123 vierkante meter groot. Het heeft de vorm van een Lingga en Yoni oftewel een fallussymbool. Het gebouw telt vier openingen oftewel vier ingangen en in het midden van het gebouw bevindt zich een zwarte steen waarin is uitgehouwen een levensgrote afbeelding van de koning en zijn hofhouding. Op alle vier wanden is een diorama te bezichtigen die de strijd tegen overheersers weergeeft van de bevolking samen met de koning van Klungkung.

Klungkung is een drukke en gezellige stad, waar je rustig kunt winkelen zonder dat je massa’s toeristen tegenkomt. Er zijn een paar grote marketen, alhoewel de markt waar ik ben geweest erg uitgestorven was.

Om rond de klok van 08.00 was ik vertrokken en ik was rond 19.00 weer thuis. Met momenten een spannende maar wel heerlijke dag.

29 november 2019