Het gezin met de zes dochters op Bali


In deze periode waarin het leven tot stilstand is gekomen is er overal ontzettend veel leed. Zelf woon ik al 8 jaar op Bali en heb vrienden in het dorp Gambuh, dat in de bergen ligt. Samen met mijn vriend Ketut Budi (hij is Pemangku en dat betekent priester) en Yeni zijn wij doormiddel van sponsoring voedselpakketten gaan uitdelen. We bleven dan niet alleen in het dorp zelf maar verkende ook de afgelegen bewoners. Zo kwamen we terecht bij het gezin van vader Komang Sukrasa en moeder Kadek Sumawati. Samen hebben ze zes dochters: Novi 18 jaar, Kadek Okta 15 jaar, Komang Krisna 12 jaar, Ketut Juni 8 jaar, Luh Gita 6 jaar en Kadek Diana 3 jaar.

Wij, Ketut Budi, Yeni en ik, hebben hun diversen malen bezocht om te kijken hoe we hun kunnen ondersteunen. Diversen malen hebben we voedsel gebracht. Bij één van onze bezoeken mochten we namens een sponsor een laptop overhandigen aan de oudste dochter, voor haar studie. De oudste dochter is bijna klaar met haar studie en wil naar de universiteit om te studeren voor lerares of een vak binnen de advocatuur. Momenteel gaan de kinderen op Bali niet naar school. Er wordt gestudeerd via internet. Zij moet dus telkens naar vriendinnen om te gaan studeren.

Het had de hele dag en nacht geregend en als het op Bali regent dan regent het aan één stuk door en slaat de regen echt alles plat. De modderstromen lopen dan van de berg zo de weg op. Ik zat thuis, veilig en droog, en moest aan het gezin denken. Hun “huis” bestaat uit een ruimte van 3×4 waar de ouders slapen. Er is een badkamer met Balinese toilet. Voor de dochters is er van bamboe en dekzeilen iets gemaakt waar ze kunnen slapen. Er is verder geen ruimte voor de meiden om fatsoenlijk te studeren. Wanneer het dan flink regent gaat het hele gezin, acht personen, in de ruimte van 2×2 zitten.

De volgende dag zijn we samen naar het gezin geweest. En ja hoor de matrassen en wat je noemt dekens en lakens waren vochtig.

Iedereen was thuis. De dochter van 15 jaar ging voor ons koffie maken. Het water moest eerst goed gekookt worden en alleen al de voorbereidingen om vuur te maken is een hele klus. Buiten ligt een hele stapel gedroogd bamboe met losse strippen. Die lange bamboe schuift ze onder de ketel en met wat papier en de losse strippen wordt het vuur aangemaakt. Je moet dan wel telkens die lange bamboe bijschuiven anders gaat het vuur uit.

Wanneer wij bij hun zijn dan heb ik altijd de behoefte om eerst wat rond te lopen. In de keuken stond het eten in een bakje klaar. Cassave met geraspte kokos. Er was sinds twee dagen geen rijst  en ook geen mie meer. Buiten lag wat plastic met daarop cacao te drogen. Ze proberen die overal te plukken, te drogen en dan te verkopen. De opbrengst is 18.000 roepia per kilo.

De vader werkt als handlanger in de bouw. Normaal heeft hij een vaste baan en heeft hij een salaris van 80.000 roepia per dag. Door de huidige crisis werken de mannen in de bouw via een roulatiesysteem. Ze werken dan drie dagen en drie dagen thuis.

In de periodes dat er seizoenswerk is dan werkt het hele gezin. Ze plukken de twee dochters in het seizoen elke dag kruidnagels. Kruidnagels groeien in hoge bomen en via smalle ladders komen de meiden in de bomen. Ze plukken ongeveer een 15 kilo per dag en hun opbrengst is dan voor hun twee ongeveer 90.000 roepia. Dit kan slechts twee maanden en dan is het seizoen voorbij.

Van het inkomen dat verworven wordt kun je geen huis bouwen, geen bedden, geen matrassen en geen kasten kopen. Daarom hebben wij besloten om hun te gaan helpen. Met een vertrouwde aannemer willen wij het huis gaan bouwen in de sociale sector. Het huis wordt gebouwd van Batako (een soort betonblok) als schoonwerk. Het huis wordt niet gestukadoord en er is geen tegelvloer aanwezig.

Maar wij kunnen dat niet alleen. Daar hebben we de hulp van iedereen bij nodig en voor die hulp zijn wij uiteraard enorm dankbaar. De kosten voor het huis bedragen 48 miljoen roepia oftewel aan de huidige koers ongeveer 3.100,00 euro. De kosten voor het stukadoren en tegelwerk bedraagt ongeveer 15 miljoen roepia oftewel ongeveer 1.000,00 euro. De kosten voor inventaris bedraagt ongeveer 18 miljoen roepia oftewel ongeveer 1.150,00 euro.

Ons streefbedrag om dit allemaal te kunnen realiseren, zodat het gezin straks in de regentijd droog kan wonen en slapen, bedraagt dan ook 5.300 euro.