Het begin is er…..


Na toch wel een groot succes op zondag voor wat betreft het inzamelen van plastic, was de motivatie om meer te doen geboren. Tijdens het gesprek met de eigenaar van Bank Sampah Kaliber en de gesprekken die Pemangku daarna heeft gehad met wat dorpsgenoten is de conclusie dat er een Yayasan moet gaan komen. Dit zullen de mensen dan zelf moeten gaan uitwerken. Wanneer het door hun gedragen wordt dan zal er ook continuïteit ontstaan. Maar er is nog een lange weg te gaan.

Voor gister was in ieder geval met rond de 25 bewoners afgesproken om gezamenlijk om een gedeelte aan de achterkant van het dorp te gaan opschonen. We zouden om vijf uur in de namiddag beginnen, maar iedereen was er al om half vijf en gemotiveerd. Van te voren had ik al contact gehad met Pemangku over wat er nodig was. De big bags waren op en bij Toko Rejeki heb ik er ongeveer 150 stuks gekocht en with coffee.

Toen we op de plek waren waar opgeruimd werd, kwamen de twee dames aangelopen. Dian met haar vriendin. Alle twee een mand met fruit op een hoofd. Ze gingen met twee lege manden terug. Een big smiley van oor tot oor hadden ze.

Er werd driftig opgeruimd van jong tot oud. Ieder droeg zijn steentje bij. Er werd hard gepraat met een brede glimlach. Er werd gelachen. Er werd veel gepraat over roken en koffie.

Na een uurtje was het tijd voor de koffie, de Sampoerna en de cassave. Er waren nog behoorlijk wat sigaretten over van de vorige keer, dus iedereen was gelukkig en stond er lustig op los te paffen, te kletsen en grappen te maken. Ik ben geen echte cassave liefhebber, maar deze was gewoon heeeeerlijk met suiker er over heen. Iedereen stond te kijken hoe ik aan mijn tweede bakje begon en hadden er lol in.

Na de koffie ben ik vertrokken en zijn de bewoners verder gegaan. ik heb Pemangku nu gevraagd om eens een kostenplaatje te gaan maken van de gang’s en paden in het dorp. We zullen het zien.

Morgen om vijf uur in de namiddag gaat een grote groep de hele hoofdstraat schoonmaken. Ik zal er zijn met Sampoerna.

26 mei 2020