Francis en Nina


Op 17 september arriveren Francis en Nina na een flinke klim op Mountain Batur. Het is een jong koppel waarvan ik weet dat Nina al twee jaar aan het reizen is. Francis komt uit Koblenz en Nina uit Groningen. Bali is hun laatste bestemming en ze gaan met heel veel weemoed terug naar ieder hun eigen “vaderland”. Of dat als hun “thuis” gaat voelen daar ben ik heel benieuwd naar.

Het maken van een echte planning was ha ha ha….altijd lachen. Ze vroegen om advies…gingen kijken en hups opeens ontdekte ze iets anders en gingen daar naar toe. De paar dagen dat ze bij mij waren hebben ze best veel gezien. Samen zijn we naar Pakisan gaan kijken hoe na de aardbeving de situatie was. De weg naar Pakisan vonden ze grandioos en dat is die ook. Hoog de bergen in en een overweldigend uitzicht.

Ze hebben best wel veel gepraat over hun periode in Australië, waar ze ook alle twee gewerkt hebben. Het waren altijd leuken gesprekken. Ook de aardbevingen kwamen aan bod en daar waren ze toch wel van onder de indruk. We hebben altijd samen gedineerd, waarbij het lekkerste bij Mama Made gegeten werd.

Strandwandelingen gemaakt. Francis was gaan zwemmen en Nina en ik liepen over het strand. Een aantal meiden riep: “pa do you want to swim with us”. “no, but we can make a selfie”. En hups daar kwamen ze al aan gerend. En zo gek als een deur waren ze. Dat was wel even gieren lachen brullen.

Oni werd hun grote liefde, maar Oni was dan ook knettergek als ze kwamen aanrijden. Hij hoorde hun al op de hoek van het straatje aankomen. Dan begon hij te kwispelen met zijn staart alsof er iemand koelte toegewaaid moest krijgen. Dan sprong hij op en neer en keek mij aan van: “hups kom die poort open maken, ik moet ze verwelkomen”.

Op woensdagavond waren we bij Mama Made gaan eten. Wat nagetafeld, ik ben toen snel nasi goreng voor Oni gaan kopen. Ze kwamen wat later, ons wat opgefrist en de rest van de avond doorgebracht in Funcky Place, waar we ook nog Willem tegenkwamen. Willen woont ook in de buurt. Funcky Place is een café waar ontzettend goede live muziek gemaakt wordt. Echter deze avond was er een grote groep jongeren waarvan een aantal dacht dat er een scout in het café aanwezig was om jong talent te ontdekken. Helaas die scout was er niet en heel erg helaas de kwaliteit van het zingen van de jonge dames was alsof je een kat op zijn staart trapt. Toen de laatste uitgehuild was ben ik aan de band gaan vragen voor echte muziek en toen werd er blues gespeeld. Maar een biertje gekocht voor de band.

Couchsurfing is een prachtige ervaring. Ik geniet er telkens weer van om nieuwe mensen te ontmoeten en naar hun verhalen te luisteren.

22 september 2018