Een weekend in augustus


Bijna vergeten………

Het was zaterdag 4 augustus. Vriend Rob, zijn vrouw Andona en hun zoontje Robbie zouden voor het weekend komen logeren. De eerste nacht hadden ze doorgebracht in een resort. Samen herinneringen opgehaald. Gepraat over zijn Hardley en ik over mijn ex Kaiser Ruby (snif…snif). Missen doe ik mijn motor toch wel. Maar goed de plannen waren toen anders maar zouden weer helemaal overhoop gehaald gaan worden. Het was het weekend van de flinke aardbeving die in Lombok voor veel schade zou gaan zorgen. We zijn inmiddels twee maanden verder en onze aandacht is dagelijks nog bij de aardbevingen.

Op zaterdag zijn we gezamenlijk naar het strand gegaan. Wat bij het dolfijnen monument gezeten, wat gewandeld op het strand en Rob junior met de andere kinderen laten spelen. Eerst met zijn allen geschommeld en daarna heerlijk in het zand gezeten en lekker geknoeid. Vriend Putu kwam ook nog even langs om dag te zeggen. Robbie junior is een heel sociale en vrolijke jongen die heel erg snel contact maakt met zowel kinderen als volwassene. Na afloop zijn we wat gaan eten bij Apple en ja hoor opeens was Robbie weg. Even kijken waar de jongeman gebleven was. Tuurlijk, hij was de keuken ingedoken en was mooie ogen aan het maken bij de dames. Ha..ha…dat was wel even lachen voor iedereen.

Op zondagochtend vroeg uit de veren, we wilde dolfijnen gaan spotten. Voor mij zou dat de tiende keer worden. Het blijft toch altijd bijzonder om te zien. Ik heb geleerd om niet om zes uur in de ochtend te gaan, maar rond een uur of acht. Toen we bij het strand aankwamen kwamen de meeste mensen al weer terug. Toch was het nog druk op het water. Na de dolfijnen gespot te hebben eerst ontbijten en toen op weg naar Gili Putih Island.

Gili Putih is een klein eiland in het midden van de zee bij het dorp Sumberkima en in het district Gerokgak. Een vasteland met de naam White Island bestaat al lang. Vroeger was het alleen maar wit zand dat zich geleidelijk uitbreidde totdat het land vormde. Wanneer het water van de zee achteruitgaat, zal dit land duidelijk zichtbaar zijn en ziet het er erg mooi uit met een witte zandstrook als geheel.

Maar voordat je er bent gaat er wel nog eerst wat water door de Maas. Zoals het overal op Bali al is, wordt uit alles munt geslagen en dus ook hier. Er is een ruime parkeerplaats en een welkom bord waar op staat dat ons gevraagd wordt om de omgeving schoon te houden. En zoals te zien is de omgeving om wat kapotte boten na, redelijk schoon.

Je kunt er alleen maar komen door gebruik te maken van een boot. Dat werd dus onderhandelen, wij waren maar ons vieren. Tot dat er een groepje jongeren kwam die ook naar het eilandje wilde. Na het onderhandelen vertrok de boot eindelijk….maar niet tot aan het eiland. Te ondiep voor de boot. Dat werd dus lopen. Ik deed al meteen mijn sandalen uit en sprong in het water. Werd ik mooi teruggefloten door de schipper. Ik moest mijn sandalen aanhouden omdat ik niet kon zien waar de zeegegels lagen en dat zou erg pijnlijk zijn als je daar in trapte. En ja hoor, daar lagen die krengen glimlachend te wachten op hun eerste slachtoffer. Tja, pech vrienden ik heb sandalen aan.

Op het eilandje zelf werd al de eerst toko/warung gebouwd. Er stond een schommel en een bord dat we op het eiland waren. Gelukkig was het niet druk en alleen maar lokalen mensen. In de verte kon je Mountain Agung zien liggen.

Op de weg er heen en ook terug zag je overal gebouwtjes liggen. Bij teruggaan zijn we bij eentje gestopt om te kijken wat daar gebeurde. Rondom het gebouw was een netwerk gespannen met daartussen in een soort vlonder waar je over heen kon lopen. Hier werd massaal vis gekweekt en niet voor vijvers of iets dergelijks, nee deze was voor de export en voornamelijk naar Japan. Robbie junior mocht de visjes voeren en dat waren er een heleboel.

Op de terugweg nog wat gedronken en eenmaal terug in mijn huis zou er toch wel aanzienlijk wat veranderen. We zaten gezellig te keuvelen met een biertje erbij. Totdat opeens van alle kanten de aarde begon te trillen, het huis schudde heen en weer, de buren kwamen in paniek aangerend. Lombok werd wederom zwaar getroffen door een zware aardbeving en het zou voor mij een hele verandering worden.

09 oktober 2018