Een paar dagen Lovina Beach


Ja daar ben ik weer met weer een paar dagen Lovina Beach. We steven af op het Lovina festival. Er zijn wat meer toeristen. De boten liggen voor de kust voor anker. Vanaf 26 september tot en met de 29ste is er van alles te doen in Lovina.

Op de dag dat de viermaster er lag liep ik wat te kuieren en wat foto’s te maken. Ik wilde van alle kanten proberen foto’s te maken van de vier master. Twee leuken meiden glimlachte en zeiden: “hello pa”. Ja hoor ik wist het al. Ze kwamen terug gelopen. “Do you have some time to talk with us”?

Er zijn drie scholen in de regio waar jongeren onderwijs genieten om later werkzaam te zijn op een cruiseschip of in de horeca. Ze krijgen dan als opdracht om een gesprek aan te gaan in het Engels en daar een video van te maken. Ze waren met hun tweeën. Dus twee gesprekken. Normaal zijn deze gesprekken wat geforceerd en is de student zenuwachtig. Deze twee meiden helemaal niet. Ze spraken goed Engels en het gesprek ging al gauw over ditjes en datjes. En voor dat we het wisten was het donker en moesten zij terug naar hun kost in Anturan.

Dit is Lovina Beach en dat is waarom ik het heerlijk vind om iedere dag, wanneer mogelijk, naar het strand te gaan. Te kijken, te praten, in gedachten te zijn, te genieten en mijn rust te vinden in de hectiek van het dagelijkse leven. Voor mij is het een enorm belangrijk rustpunt.

Vanavond had ik een afspraak met de Vrienden voor schoon water Indonesië. Alleen Willem had ik al ontmoet toen hij waterfilters bij Adi bracht. Voor de rest was het een eerste en zeer prettige kennismaking. Er werd heerlijk gegeten, wat gedronken, gepraat en erg veel gelachen. Er kwam zelfs nog een badkuip voorbij.

Morgen worden er weer waterfilters bezorgd en mag ik in Pakisan gaan kijken of ze daar ook nodig zijn. Dat wordt dus een lekker druk dagie. Heerlijk.

17 september 2018