Een Crematie Op Bali


In het begin van de maand februari werd ik uitgenodigd voor een crematie. De vrouw, naam ben ik helaas vergeten, verkocht vlak bij mij in de buurt bloemen voor ceremonies. Ik vond haar altijd heel bijzonder. Het was best wel een statige vrouw, 85 jaren jong was ze, spierwit haar wat meestal opgebonden was. Soms stond ze daar zonder boven stuk in haar blote borsten, zoals het hier vroeger altijd op Bali was. Het was een ongelofelijke drukke crematie. De wegen naar de crematieplaats werden hermetisch afgesloten zodat de stoet rustig kon doorlopen en rijden met een ontzettend groot aantal scooters.

De weg naar de crematie

Voor het huis van de overledene wordt de toren, waarin het lichaam vervoerd wordt, klaar gemaakt. Hoe groter de toren hoe meer aanzien deze persoon had en hoe meer geld er beschikbaar is voor de ceremonie. Een crematie kan al gauw tussen de 6.000,00 en 12.000,00 euro kosten.
Gedurende het lopen naar de crematieplaats wordt de toren bij elk kruispunt drie keer rond gedraaid, dit gebeurd ook op de crematieplaats zelf. Op deze manier weet de overledene niet meer de weg terug naar huis te vinden. Zo ontstaat er rust bij het huis van de overledene en kan hij of zij in alle rust overgaan naar de volgende stap in zijn of haar leven..
De toren wordt gedragen door de mannen, de familie houdt een koord vast om de richting van de toren aan te geven. De man met de stok is de bewaarder van de schat van de overledene. Hij draagt die schat op een schaal onder zijn kleding en is voor niemand zichtbaar. Hij wordt beschermd door twee beveiligers die achter hem lopen. Aangekomen op de crematie gaat de man met de schat weg. De schat kan iets waardevols zijn maar ook gewoon rijst. De schat wordt na de crematie verdeeld onder de familieleden. De stok die hij vast heeft is voorzien van veren en dient om de poort open te maken. Op de toren staat links en rechts een jongen in een wit gewaad met make up op. Een van hun heeft een waaier om de overledene koelte te geven. De ander heeft rijst wat dient om er voor te zorgen dat iedereen recht door loopt.

Eenmaal op de crematieplaats aangekomen wordt er eerst drie keer rond gelopen. Daarna begint de priester met allerlei ceremonies en offerandes. Het lichaam dat in een rieten mat is gewikkeld wordt uit de toren gehaald en naar de plaats van verbranding gebracht. De rieten mat wordt open gemaakt en ter plaatse wordt van het gezicht het witte laken weggehaald, zodat het gezicht zichtbaar is. Door iedereen worden er nu verschillende offerandes op het lichaam geplaatst die mee verbrand gaan worden. Opzij van het lichaam wordt nog een kleine offerande plaats klaar gemaakt, die gelijktijdig met het lichaam verbrand gaat worden.

Wanneer het vuur uit is dan verzamelt de oudste van het gezin de as van zijn vader of moeder. De asresten worden in een doek gewikkeld en na twaalf dagen zal de as uitgestrooid worden boven de zee. Op deze manier kan de overledene aan een nieuwe fase in zijn of haar leven beginnen en later als mens terugkomen.

Tijdelijk Graf

Niet alle Balinezen, die Hindoe zijn worden gecremeerd. Zo worden in het dorp Gambuh de mensen in een graf begraven en in het dorp Trunyan worden de mensen boven op de aarde gelegd in een soort tent. Beide manieren gaan met ontzettend veel ceremonies gepaard.

Niet elke Balinees is financieel krachtig genoeg om een crematie te betalen. Deze worden tijdelijk begraven. Gedurende een heel jaar wordt er door iedereen gespaard en in augustus of september worden alle lichamen opgegraven, de ceremonies worden uitgevoerd en er volgt een gezamenlijke crematie. Is het lichaam bijna of helemaal niet meer aanwezig dan maakt men een pop die dan mee gaat met de overige resten. Ook hier zijn weer de nodige ceremonies zoals het reinigen van het lichaam of dat wat er nog van over is.