De Zee


De afgelopen dagen heeft de zee samen met de wind op Bali een flinke chaos veroorzaakt. Velen die langs de kust wonen hebben daarvan schade ondervonden. Heel veel boten zijn verdwenen, zwaar beschadigd of gewoon niet meer te repareren. En toch…….

Gisteravond zat ik aan de kust en keek naar de zee en vroeg mij af of de zee nu vrouwelijk of mannelijk is. Het woordenboek erop nageslagen en daar staat m/v. Het kan dus alle twee. Waarom weet ik niet maar ik geef dan de voorkeur aan het vrouwelijke.

Wanneer je daar dan zo zit, ook toen ik bij Air Sanih zat, dan zie ik de golven woest aankomen. Haar toppen voorzien van schuimkoppen alsof zij ontzettend woest is. Het ene moment is ze woest en het andere moment is de zee vlak en rustig. Lief en aardig. Voorziet ons van voedsel. Verbindt landen met elkaar. Is het huis van vele diersoorten, planten en koraal. Zij draagt ons naar de overkant, daar waar wij willen zijn.

Van links en rechts komen ze aan rollen. Het begint vlak en dan opeens stijgt ze omhoog, laat haar krul zien en wordt wit. Ze groeit en groeit, rolt uit en slaat tegen de kust te pletter. Ze gaat weer terug om op nieuw in de aanval te kunnen gaan.

Is het een aanval, is het niet om te laten zien hoe mooi ze is. Hoe sierlijk ze kan rollen en zich terug kan trekken. Zij laat ons met momenten zien hoe nietig wij mensen eigenlijk zijn. Zitten bij de zee is mijmeren. Genieten van het geluid.

Ze is mooi en toch….kan ze enorm verwoestend zijn.

26 januari 2019