De tweede dag Ceremonie Pura Dalem Anturan


Vanmorgen hoefde ik niet zo vroeg uit de veren en kon ik rustig starten, nou ja rustig. Schema aangepast dus toch even wat meer haast maken. Om half tien in de tempel en de Pedanda’s waren al aanwezig. Het waren er nu wel een paar meer. In totaal vijf.

De Tempel Pura Dalem Anturan is verdeeld in vier hoven en wel als volgt:

De Nista mandala (jaba pisan) is het eerste hof. Hier kan men zich voorbereiden op het bezoek aan de tempel en hier worden soms voorstellingen gegeven.

De Madya mandala (jaba tengah) is het tweede en derde hof en is bereikbaar vanuit het eerste hof.

Utama Mandala (jero) het meest heilige deel van het complex en bij deze tempel is dat het vierde hof. Dit hof kun je niet vanaf buitenaf betreden, alleen maar vanuit het voorliggende hof. Dit hof is meestal niet toegankelijk voor toeristen en hier bevindt zich de lotustroon van Acintya, de belangrijkste godheid van het Balinees Hindoeïsme. Hier staan ook de meru’s en de altaren voor de offers.

In elk hof, uitgezonderd de Utama, zat een Pedanda. In de tweede hof zaten drie Pedanda’s en daar vond ook het belangrijkste gedeelte van de ceremonie plaats. Het was vandaag de ceremonie van Mecaru.

 Mecaru Ceremonie

Mecaru is de ceremonie die bedoeld is om het evenwicht tussen mens en natuur te herstellen. In het Balinese Hindoeïsme heeft men de overtuiging dat boze geesten (Bhuta) zich op allerlei plaatsen kunnen verschuilen. Wanneer de ceremonies worden nageleefd dan worden de geesten (Bhuta) niet verstoord en zullen deze de mensen niet verstoren. Het telkens terugkerende onderdeel in het Balinese Hindoeïsme: het zorgen voor evenwicht en hierbij in het bijzonder tussen mens en natuur.

De Mecaru-ceremonie kan op drie niveaus worden gehouden:

Laag: Bloemen en voedsel (Rijst, ginger en uien) als offers aangeboden. De ceremonie kan geleid worden door een familiehoofd.

Gemiddeld: Verschillende soorten rijst, een kip of een eend worden als offer aangeboden waarbij het bloed de grond raakt en de geesten dat bevalt. Deze ceremonie wordt geleid door een priester of een pinandita, dit si een priester die nog niet het niveau van Pedanda heeft bereikt.

Hoog: Binnen deze ceremonie kan het gaan om honderde offers in allerlei vormen en uitbeeldingen. Verschillende van deze offers bestaan uit twee benige en vierbenige dieren. Het kan hier gaan om alle soorten van dieren die als offer gebracht worden. Binnen het Balinese Hindoeïsme is men er van overtuigd dat deze dieren op een hoger niveau van de reïncarnatie komen, ook al omdat van te voren voor deze dieren een speciale ceremonie is gehouden. Deze ceremonie mag alleen maar geleid worden door een of meerdere Pedanda’s.

De ceremonie van de Pura Desa Anturan heeft dit niveau. Toen ik de Tempel binnenkwam zag ik de offers overal liggen. Mooi afgedekt met een doek waarop speciale tekens stonden, bloemen er om heen. De dieren hebben gisteravond op een waardige manier afscheid genomen van het aardse bestaan en zullen nu ten dienste staan van de geesten. In elke hof was dit te zien. In de tweede hof was tijdens de verbouwing van de tempel een gat gemaakt waarin de dieren zouden worden bijgelegd.

Voordat het zover was werd in elke hof de ceremonie gestart door de Pedanda. ik had een leuke plek uitgezocht, dacht ik. De mensen om mij heen kennen mij allemaal en ook de security. Ik zat er rustig totdat, naar ik aanneem de hoogste Pedanda, zich naar het gat begaf om daar de ceremonie voort te zetten. Ik had de flitser uitgezet om niet te storen en zat op mijn knieën. Op een bepaald moment keek de Pedanda mijn kant uit en dat was voor mij het teken om op te staan en mij discreet terug te trekken. Ik ging voorzichtig weg en via de andere deur weer naar binnen. Daar mocht ik naast de security staan en die schoven mij af en toe wat naar voren.

De dans voorstelling met de mannen met de speren maakte op mij grote indruk. Waarom weet ik niet maar ik had regelmatig mijn haren recht overeind staan. Misschien ook wel door de muziek die af en toe een hoogtepunt bereikte en de uitdrukkingen van de mannen. Regelmatig stond naast mij een man met een rood hemd aan. Na enige tijd had ik het in de gaten. Hij gaf op een hele subtiele manier tekens aan de muziek en aan de dansers. Dat was mooi om te zien.

Nadat de ceremonie was afgelopen ben ik aan de overkant bij de warung een kopje koffie gaan drinken. Ieder ochtend als ik ga wandelen kom ik langs een huis waar een priester woont. We zwaaien en roepen: “Pagi”. Nu zaten we opeens in stilte naast elkaar: “pa besok jam tujuh”. “Oke Bapak, terima kasih”.

Uiteraard heb ik af en toe gespiekt op internet, maar ik heb geprobeerd om alles in mijn eigen woorden uit te leggen.

Ik vond het weer een prachtige dag en het is een voorecht om er bij te mogen zijn.

11 november 2019