De laatste zondag in November


November, de voorlaatste maand van het jaar 2018. December komt er aan. Twee verschrikkelijke feestdagen: kerstmis en oud jaar. Vroeger, samen met de kinderen vond ik het leuk en fijn. Boom kopen, optuigen, cadeautjes onder de boom. Speciaal koken, alhoewel mijn konijn beroemd was en ik dus iedere kerstmis konijn in het zuur maakte. Nu is dat niet meer aan mij besteed. Met oudjaar ben ik het liefst op het strand en dan tussen de lokale mensen.

De laatste keer dat ik iets schreef over Lovina Beach was 9 november en sinds dien is er niet veel veranderd. Het is er ongelofelijk stil. Zelfs op een dag als vandaag, de zondag dat iedereen naar het strand komt. Het was weer niet druk.

Soms dan kom ik op het strand, kijk naar links, kijk naar rechts. Niks niemand. Kijk vooruit…geen boot. Kijk omhoog…geen zon…alleen wolken. Kijk nog eens goed….nee hoor geen kip, geen vis op het droge, geen krabje die uit zijn holletje wil komen. Geen enkel beestje steekt zijn hoofdje omhoog uit het zand. Het enige dat ik hoor is het kreunen van het zand dat gebukt gaat onder de tikkende golven tegen het zand…..en dan opeens….bussen, vier stuks….selfies…selfies…kom pa samen op de foto…nee niet uit de lucht gevallen….gewoon van Java…

Soms dan zijn de vissers er die hun net uitgooien om de kleine visjes te vangen of de vrouw waar je wat kunt gokken. De jeugd die er af en toe is. De twee meisjes die een koppel Nederlandse toeristen ondervraagt over hun land en wat ze van Bali vinden.

Ook het weer laat het af en toe behoorlijk afweten. Dan is er geen zonsondergang, maar wolken, wolken en nog eens wolken. Komend vanuit de bergen en dreigend brengen ze water met zich mee, laten wat vallen zodat iedereen hard weg loopt. Maar voordat de druppels de aarde bereikt hebben zijn ze al verdampt.

Ondanks dat het er niet zo druk is blijft het gezellig en is er genoeg te zien.

25 november 2018