De Laatste Dagen……


De laatste dagen
De laatste dagen waren aangebroken en Inge wilde iets speciaals doen en dat werd in de nacht van woensdag op donderdag het beklimmen van de Mount Batur. S ’nachts om 01.00 werd ze opgehaald en naar het startpunt gebracht dat in de omgeving van Kintamani ligt. Om 03.00 begon de klim en bij zonsopgang was ze boven. Zij vertelde mij dat het ongeveer 100 mensen waren die omhoog gingen. Het was een lange slinger van kleine lampjes. In 2010, toen ik de Batur beklom, was er 1 warung en gingen we met 15 mensen omhoog. Donderdag rond 11.00 in de ochtend kwam ze samen met Putu de driver weer terug. Beide hadden honger en voor hun heb ik mie met ei gebakken. Natuurlijk eerst de mie gekookt. In de avond was de opening van het culinaire restaurant “The 10the Table” waar ik naar toe ben geweest. Een geweldige avond en mooie mensen ontmoet.

Vrijdag
Vrijdag was de dag dat mijn hulp, Wayan, kwam en dus werd dat relaxen. Wayan had een heerlijk Soto Ayam gemaakt. Inge een massage en pa een kop koffie na het eten. Daarna wilde Inge gewoon wat toeren en zijn we gaan rond rijden in de omgeving van Lovina. Omhoog en omlaag, met mooie vergezichten….totdat we opeens in Anturan uitkwamen en ik wel trek in een biertje had. Dus op naar het strand en naar Warung Rasta. Dat is gewoon een heerlijke plek om er te zijn. Het is een vissersdorp, de kippen en de honden liggen en rennen hier gewoon tussen alles door. Hier heb ik kennis gemaakt met Bali. Hier heb ik mijn eerste biertjes gedronken en menige avond uit volle borst meegezongen met de live band die er toen was. En ook hier is de zonsondergang mega prachtig.

De zaterdag
Vandaag wilde we wel een trip maken en dat werd Vihara Dharma Giri, dat vlak achter Pupuan ligt. Een mooie route met mooie vergezichten. Ook langs deze route werd er op plaatse druk gewerkt aan de infra structuur en de afwatering. Terwijl we aan het rijden waren viel mij op dat de rijstvelden er prachtig bijstonden en dat nodigt mij uit om de komende week deze toer nog eens te maken. Vanuit Pupuan zijn we naar Krisna Waterpark gegaan, daar wat gegeten, gezwommen en gerelaxt.
Onze laatste avondmaal hebben we gegeten bij Seabreeze in Lovina. Omdat het volle maan was, waren er kleine ceremonies op het strand en was het behoorlijk gezellig druk.

Het waren twaalf mooie dagen en ik heb momenten gehad waar ik zag dat Inge genoot en dat was ook wat ze mij vertelde dat, ook al dat iedereen het anders ervaart en voelt, enorm genoten heeft.
De ober vroeg mij in het begin of we wilde eten en ik zei: ‘mungkin nanti”. Inge vroeg mij toen wat dat betekende en even later, toen ik vroeg of ze nog eens terug zou komen zei ze lachend tegen mij: “mungkin nanti”. Een mooie afsluiter.

14 september 2019