De eerste dag Hu’u


Eergisteravond weer eens een flesje bier genuttigd. Iets anders was er toch niet te doen. Geen elektriciteit, geen internet. Een rustige avond.

Goed geslapen. Om 07.00 wakker en de reuk van de koffie kwam als een walm op mij af. Snel het bed uit, onder de douche en rap naar de koffie toe. Ontbijt scrubbel ei met tomaat. Daarna even op de kaart gekeken en het maar gelaten voor wat het was. Op de bonnefooi dus.

De dag had ik opgesplitst in twee gedeelte. Voor de kippensoep en na de kippensoep.

Eerst naar het strand gewandeld. Wat rond gekeken, een fotootje gemaakt. Hmmmmm….waar zijn de surfers? Nog in bed.

Daarna op de motor de omgeving verkent. Na het laatste dorpje kwam ik niemand meer tegen. De weg lag vol met poep van de los lopende koeien, paarden en geiten. De planten en struiken groeide gewoon over de asfalt. Op vrijwel het hoogste punt was de weg geblokkeerd door neergestort gesteente van een lawine. Einde stop, nee hoor even rustig er langs rijden. Wat een schoonheid van een natuur. Zo te zien aan de poep die er ligt is die lawine al van heel lang geleden.

Langs de hele kustweg kan er door surfers goed gesurft worden. Slechts op een aantal plaatsen wordt er daadwerkelijk gesurft. Het surfen hier is niet te vergelijken met Desert Point op Lombok. De golven zijn daar vele malen hoger.

De homestay’s liggen allemaal bij elkaar en het is moeilijk om de homestay te vinden waar een afspraak mee gemaakt is. Ook verschilt de werkelijkheid heel erg met de website van de homestay. Het is moeilijk om via internet een hotel, homestay of dergelijke te vinden in Sumbawa.

Sumbawa is een geweldig mooi eiland. Maar buiten de surfers is het geen eiland voor de doorsnee toerist die je in Kuta Bali tegenkomt. Sumbawa is voor de toerist die van natuur houdt. Die graag wandelt. Die alleen maar cultuur wil snuiven.

Het dorpje Hu’u telt misschien 100 inwoners. Het is een gesloten gemeenschap. Toen ik stopte om wat foto’s van de typische huizenbouw te maken werd mij dat niet in dank afgenomen. Hetgeen ik dan ook gerespecteerd heb en geen foto’s gemaakt.

Zoals ik het kon beoordelen is de belangrijkste bron van inkomen het verbouwen en oogsten van mais. Op veel plaatsen zie je dan ook langs de weg mensen bezig met het drogen en verzorgen van de mais. In de droge periode is dit voor heel Sumbawa de belangrijkste bron van inkomsten.

01 mei 2018