De Bromo en de Borobudur


Een wereldreiziger ben ik nooit geweest, daar waar ik kwam was België, vooraan in Frankrijk, Duitsland en Oostenrijk. Totdat mijn zoon besloot om naar Indonesië te verkassen en mijn jongste dochter Inge en ik hem daar gingen bezoeken. Geraakt door de cultuur, de reuk van de kruiden, het heerlijke eten, de natuur besloot ik in 2012 maar eens voor een half jaar naar Bali te gaan, dat zijn nu al zeven en een half jaar geworden. In het begin wil je zoveel mogelijk van het eiland Bali zien en meer. Omdat in die tijd mijn ex-schoondochter in Jakarta woonde ben ik met de bus en de trein richting Jakarta vertrokken. In de avond rond 20.00 uur vertrok de bus vanaf hotel Adirama in Lovina. Mijn eerste halt was Probolingo.

Ergens midden in de nacht stopte de bus, de chauffeur keek mij eens aan: Bromo. En ik maar naar buiten kijken waar die berg was, ha ha ha. Uitgestapt en ik werd meteen opgevangen met de vraag: “Bromo”? en of ik daar vandaag nog heen wilde. Ja dat wilde ik wel. Betaald 800.000 rp, inclusief de shuttlebus naar Yogjakarta.. Vanaf die plek werd ik met de motorscooter een paar kilometer verder op gebracht waar een auto stond te wachten en die bracht mij naar de plek waar de jeeps stonden te wachten. In de jeep en richting Bromo. Het was mijn eerste keer en er zouden nog twee keer volgen maar nooit meer zo speciaal als deze ene keer.

Het was koud, het was mistig en toch was het speciaal. Prachtige mensen ontmoet die aan een wereldreis bezig waren. Na enige tijd werd ik terug gebracht naar de plek waar de jeeps stonden. Daar een ontbijtje genuttigd en gewacht dat ik teruggebracht werd naar Probolingo. In Probolingo ongeveer een uur gewacht op de shuttlebus met een koppel afkomstig uit Nederland. Samen gekeken voor een hostel in Yogjakarta en we kwamen er achter dat op 5 minuten lopen vanaf de Borobudur een hostel lag, gebeld en meteen twee kamers gereserveerd.

Aangekomen in de hostel was er maar een ding dat ik wilde: een koud en koud biertje en slapen. Vanaf het vertrek in Lovina nog niet geslapen. voordat ik wilde gaan slapen kwam een van de jongens van de hostel vragen of ik de zon wilde zien opkomen. Kon je niet met een auto heen, alleen maar met de motorscooter. Hoe laat moet ik opstaan? “04.00, bos”. “Oh my god, okay let we do it”. dus om vier uit de veren, twee koppen koffie en achter op de motorscooter. Dat was een echte spaghetti weg en dan weer omhoog en dan weer omlaag. Maar het resultaat mocht er zijn. Je staat daar boven en kijkt neer op de Borobudur gehuld in de nevel, de zon nog verscholen achter de wolken en maakt heel voorzichtig een knipoog.

Toen de zon weer hoog aan de hemel stond gingen we terug naar de hostel. Ontbijten met weer twee koppen koffie en daarna op weg om een bezoek aan de Borobudur te brengen. Het is een imposant bouwwerk, dat al twee keer gerestaureerd is. Rondom dit prachtige bouwwerk ligt een heerlijke tuin waar het lekker wandelen is en waar je iedereen gewoon ziet genieten. De oude dame wilde eerst niet op de foto, naderhand kon ze er niet genoeg van krijgen en zei ze maar foto, foto. Ik was al drie dagen onderweg met slechts 4 uurtjes slaap en het voelde totaal niet vermoeid. Na het bezoek aan de Borobudur ging ik richting Prambanan en vandaaruit naar Yogjakarta.

Indonesië 2013