De afgelopen dagen


De eerste dag heerlijk afgesloten op het strand van Lovina Beach. Zoals het altijd gaat met Putu op het strand zo ging het met Inge ook. Ze kwam aangelopen en wist nog niet dat Inge mijn dochter was. Ze liep een stukje door en kwam terug en ging bij Inge zitten. Zoals altijd is zij geïnteresseerd in de andere mens en stelt enorm veel vragen. Toen ze wist dat Inge mijn dochter was wilde ze alle verhalen horen en de foto’s zien.De dagen daarop werden druk, vooral de weg naar Taman Ujung. Ik had gekozen om via Amed daar naar toe te gaan, de weg langs de kust. Dat bleek achteraf toch wel erg vermoeiden te zijn. je zit dan ongeveer zo klein beetje de hele dag op de motorscooter. In Amed wel gestopt om te eten en daarna verder. Het blijft een van mijn favoriete routes. Thuis gekomen onder de douche, gegeten en vroeg onder de wol.

Gister was een heerlijke en relaxte dag. We waren begonnen met het spotten van de dolfijnen en wel om acht uur. Dan zijn er niet veel boten op het water. Er waren ontzettend veel dolfijnen en op sommigen momenten zwommen ze met ons mee en voor ons uit. Inge zat als een volleerde bootsman voren op het steven en had een goed zicht op deze prachtige en intelligente dolfijnen.

Vandaaruit gingen we naar een toch wel enigszins speciale boom. Hoe oud de boom is weet niemand. Het stuk land waar de boom op staat is van Pemangku zijn vader en toen hij het land kreeg stond de boom er in al zijn glorie te waken. In de boom zit een redelijk grote spleet waar een beest makkelijk door heen kan. Het verhaal gaat ook dat een lange tijd een aap bij de boom bivakkeerde, toen de mensen telkens kwamen kijken vertrok de aap. Het gebied wordt “The Monkey Area” genoemd. Op onze weg terug werden we bij mensen uitgenodigd om koffie te drinken en zoete aardappel te eten en dat is altijd gezellig. Vandaaruit zijn we naar het dorp Gambuh gegaan, waar Pemangku priester is. Daar zaten de dames weer hard te werken met squin. De blouse waar aan gewerkt werd duurt ongeveer een maand en daar krijgt ze dan 80.000 roepia voor.

Onze maag begon behoorlijk in opstand te komen, hij wilde gevoed worden. Dus op weg naar Kerobokan, vlak achter Singaraja. Heerlijk vis gegeten aan het strand. Voor mij is dit de beste plaats. Een heerlijk vis, de golven die rustig naar de kust rollen en een aangenaam geluid geven. De katten die om je heen lopen, het hondje wat rustig bij je komt liggen en wacht tot er wat afvalt. Gewoon een plek om heerlijk te relaxen. Na het eten hebben we de haven en de omliggende omgeving en de Chinese tempel bezocht. Voor mij is het dan leuk om een aantal dingen over de geschiedenis te vertellen. Als laatste de lokale markt, wat ik toch altijd een heerlijk plek vind om te neuzen.
Vandaag zal een relax dagje zijn.

07 september 2019