Anturan en de dag na Nyepi


Heerlijk, heerlijk. Wat waren het weer 4 mooie dagen op rij. Het begon met Melasti, daarna Ogoh Ogoh, Nyepi en als laatste de dag na Nyepi. Dagen vol met tradities. Tradities die bij Bali horen, die van Bali en het Hindoeïsme zijn. Tradities die verbinden, die vreugde laten opbloeien. Tradities die ook verdriet laten zien. Tradities die houvast en zekerheid geven. Tradities die wij overboord hebben gegooid. Kijk naar de gezichten, het zijn allemaal jonge gezichten. Gezichten die vrolijkheid en samenhorigheid uitstralen. Al die dagen heb ik doorgebracht in Anturan en ik heb genoten. Ik heb geprobeerd een schifting in de foto’s te maken, het zijn er best wel wat veel.

De dag na Nyepi is in Anturan op het strand altijd een drukte van jewelste. Er worden behoorlijk wat activiteiten georganiseerd. Overal staan kleine warungs waar je heerlijk kunt eten. Verkopers met hun visjes, hun vogeltjes, de ballonnen en allerlei soorten speelgoed voor de allerkleinste. Je hebt van dat speelgoed in de vorm van een vlinder met daar onder twee wieltjes en een stang om het geheel voort te duwen. De kinderen die zoiets van hun moeder hebben gekregen die lopen daar mee rond met een glimlach tot achter hun oren en van kijk eens wat ik heb. Prachtig om dat te zien.

De dag begint om acht uur in de ochtend en dan staat alles al gereed. Podium, muziek, warungs en niet te vergeten de mannen met hun gokspelletjes. Ik heb er tien geteld. Alles is al klaar. In de ochtend is voor de verschillende competities. Er is het touwtrekken voor de jongens en meisjes, fles lopen, zak lopen en nieuw was dit jaar het kanovaren. Dit alles wordt door de jongeren enorm bevlogen en heel serieus gedaan en toch ook al wordt er verloren er is altijd een lach en plezier.

Rond lopen en overal even blijven staan en kijken. Het plezier en de vreugde binnen laten komen. Ergens gaan zitten en de sosis eten, zoete saus erbij. Dan terwijl je daar zo zit in het rond kijken en zien hoe iedereen geniet. Heerlijk genieten is dat.
Je kon voor weinig geld een ritje met een boot maken. Daar goed gebruik van gemaakt en de boten zaten dan ook altijd vol. Blije gezichten, aan het kwekken en schateren van plezier. De boot ging een stuk de zee op en kwam dan weer terug.

Er was een podium gebouwd waar iedereen die iets wilde zingen, dansen of vertellen gebruik van mocht maken. Er werd dan ook gezongen en gedanst. De prijzen werden er uitgereikt, de komedianten traden er op.
Na het ochtend programma even snel naar huis. Nog wat extra voedsel naar binnen slaan, koffie en flink wat water drinken. Het middagdeel zou best wel eens zwaar kunnen worden. En dat werd het.

De motorscooter op het binnen terrein geparkeerd. Gelukkig daar. Het is een heel groot terrein en in het middel staan de Pura Dalem. Links en rechts van de tempel is een zeer brede toegang tot het terrein de strand. Binnen een uur stond zowel links als rechts alles proppievol met motorscooters. Daarbij moet je, je beslist niet afvragen hoe te handelen als er iets gebeurd. Gewoon genieten en wat gebeurd dat moet toch gebeuren.

Het middagprogramma bestond uit gebruik maken van het podium, het touwtrekken van de dames en nieuw was dat op het binnenterrein optredens te zien zouden zijn van de groepen die in de Ogoh Ogoh stoet hadden mee gelopen. Voor het touwtrekken heb ik een apart verhaal en hier zitten er dan daar geen foto’s bij.

De zon stond hoog aan de hemel en geselde de mensen onder hem die genoten van deze dag. Maar iedereen liet druppels zweet langs zich aflopen. De flessen water waren niet aan te slepen. Drinken en nog eens drinken. Zoveel regen als we op Nyepi hadden gekregen ze heet was het de dag erna.

Er zouden vijf groepen optreden. De eerste groep “Suka Duka Dharma Shanti” brachten het verhaal “Manik Angkeran” dat door hun prachtig werd uitgebeeld. In het kort verteld het verhaal de oorsprong van Bali. Een zoon die al het geld van zijn ouders vergokt door mee te doen aan hanengevechten. Zijn vader “Sidi Mantra” gaat op bezoek bij de draak “Naga Basuki” die huist in de Mount Agung en vraagt hem om juwelen zodat zijn zoon nog 1 keer kan gokken. Zo gezegd, zo gedaan. Maar de zoon stopt niet met gokken en gaat zelf naar de draak voor meer juwelen. Hij krijgt die. Dan denkt de zoon slim te zijn en wil de draak doden. Maar hij vergist zich in de draak. De draak dood hem. De vader is enorm verdrietig en vraagt de draak om zijn zoon weer tot leven te wekken. De draak ging akkoord mits ze alle twee apart van elkaar zouden gaan leven. Zo gebeurde. De vader nam een stok en trok een lijn. De zoon moest aan de andere kant gaan staan. Er ontstond een rivier en uiteindelijk werd het “De Straat van Bali’. Hierdoor waren Java en Bali twee aparte gebieden geworden.

Daarna kwamen die groepen die dans en muziek ten gehore brachten. De muziek wordt overgedragen van familie op familie en er bestaan geen noten van op papier. Tijdens het spelen zijn er van die hele rustige momenten en je voelt dan dat de muziek opgezweept gaat worden en komt dan op een hoogtepunt. Aaah….kippenvel krijg ik daar van zo mooi. Voor dat hoogtepunt wordt de dans ingezet en tussendoor wordt ook nog een lied ten gehore gebracht.
Het waren vier prachtige dagen en ik mag hopen dat Bali zijn tradities niet overboord gooit zoals wij gedaan hebben.

09 maart 2019